Kişi Adları
Türkçede kullanılan kadın ve erkek adları ile soyadları.
295 madde · “Ö” harfi
- örgeisimmotif
- örgüisimÖrme işi veya biçimi.
- örgülüsıfatÖrgüsü olan, örgü biçiminde bulunan
- örgünsıfatBir işi gerçekleştirmek amacıyla türlü ve düzenli görevler yapan organlardan oluşan.
- örgüsüzsıfatÖrgüsü olmayan
- örgütlüsıfatÖrgütlenmiş olan, teşkilatlı
- örgütselsıfatÖrgütle ilgili
- örgütsüzsıfatÖrgütlenmiş olmayan, teşkilatsız
- örmeisimörmek işi
- örnekisimİncelemek veya denemek üzere insan ve hayvan vücudunun, bitkinin veya nesnenin herhangi bir yerinden alınan doku parçası.
- örneklisıfatörnek olduğu hâlde
- örnekliksıfatörnek olarak ayrılmış bulunan, numunelik
- örneksizsıfatörnek olmadığı hâlde
- örsisimbiçimleri yapılacak işe göre değişen, üzerinde maden dövülen, çelik yüzeyli, demir araç
- örtlekisimKorkak (Dodurga *Bozüyük -Bilecik, Sarıkavak -Eskişehir, *Çarşamba -Samsun, *Fatsa, *Ünye, Kuz *Akkuş, Bayadı -Ordu, *Görele, Küçüklü *Bulancak -Giresun, Çanıllı *Ayaş -Ankara *Mut köyleri -İçel)
- örtüksıfatÖrtülü, kapalı
- örtülüzarfaçıklama yapmadan, belli belirsiz bir biçimde, müphem
- örtünçsıfatmüphem
- örtüsüzsıfatörtüsü olmayan;örtülmemiş olan
- örülüsıfatörülmüş olan
- örümcek kafalısıfatEskiye saplanıp yeniliklere düşman olan, eskiye bağlanıp kalmış olan, geri düşünceli (kimse).
- örümceksisıfatÖrümcek ağı gibi ince ve seyrek dokulu olan
- öteisimbir şeyin arkadan gelen bölümü
- ötekizamirdiğeri, öbürü
- ötücüsıfatgüzel öten, ötüşü güzel olan
- ötümlüsıfattonlu.
- ötürüklüsıfatIshalli, amel olmuş (insan veya hayvan)
- övücüisimbirini veya bir şeyi öven kimse, övgücü
- övüngensıfatçok övünen, farfara
- övünçisimövünme, kıvanç, iftihar