Sözlük / Kategoriler / Yabancı Kökenli
Arapça Kökenli
Türkçeye Arapçadan girmiş kelimeler.
98 madde · “F” harfi
- falan filânisimÖnem verilmeyen, hafifsenen şeyler için kullanılır
- faniisimölümlü, gelip geçici, sonlu, sonu gelen ve yok olan
- faraşisimToplanan süprüntüleri alıp atmak için kullanılan teneke veya plastikten yapılmış bir tür kürek.
- fareisimSıçangillerden, küçük vücutlu, kemirgen, memeli hayvan, (Mus).
- farikaisimayırmaç
- fariğsıfatvazgeçmiş, çekilmiş
- farzımuhalzarfOlmayacak, gerçekleşmeyecek bir şeyi olacakmış, gerçekleşecekmiş gibi düşünerek, sayarak.
- fasılisimbölüm
- fasılaisimaralık
- fatihaisimKur'an'ın ilk suresi
- fatihanezarffatih gibi, fatihe benzercesine
- faziletisimerdem
- fazlazarfgereksiz, yersiz bir biçimde
- fecaatisimçok acıklı, yürekler acısı durum
- fecisıfatçok acıklı
- fecirisimtan, şafak
- fecrikâzipisimtan yerinde gün doğmadan beliren, sonradan kaybolan geçici aydınlık, yalancı tan, geçici tan
- fecrisadıkisimTan yerinde gün doğuncaya kadar süren kesiksiz aydınlık
- fedaisimbir amaç uğrunda değer veya varlıktan vazgeçme, uğruna verme
- fehvaisimanlam
- felaketlisıfatfelaket getiren
- felekisimbaht.
- felekiyatisimgök bilimi
- felsefeisimvarlık ve düşünmeyi oluşturan ilkeler, gerçeklik ve nedenselliğin araştırılması, düşünbilim
- felsefiisimfelsefe ile ilgili
- felçisiminme
- fenasıfatkötü
- ferahisimkalp, gönül, iç vb.nin sıkıntısız, tasasız olma durumu
- ferahfezaisimKlasik Türk müziğinde, yegâh perdesinde karar kılan makamlardan biri.
- ferasetisimanlayış.