Yöresel
Anadolu ağızlarında yaşayan, bölgeden bölgeye değişen halk ağzı kelimeleri.
298 madde · “B” harfi
- bübeisimBiber
- büklümisimkıvrım
- bükmeisimbükmek işi.
- büllükisimbülük kavramının farklı yazılışı
- bülükisimerkeklik organı.
- büngüldemekfiil(Sivas ağzı) Kaynamak
- bürgüisimbaşörtüsü
- büsgevitisimBisküvi
- bütürmekisimbitirmek
- büvelekisimkan emen bir sinek türü, Sokucu olmayıp, çirkin vızıltısı nedeniyle sığırları delice kaçıran ve onlarda nokra yumrularının oluşumuna yol açan kısa boynuzlu sinek türü. (Zorunlu asalaktır. Büve, büğe, büğelek, böğelek, böğlek, bevelek, iğrice, güğüm sineği, nokra sineği de denir. Soydaş birkaç türü daha vardır.)
- büvelek demiriisim(Kırşehir)-(Kırşehir ağzı) Ağaçtaki büvelekleri ve ince dalları kırmaya yarayan aygıt.
- büyük anaisimBüyük anne
- büyükayisim(İstanbul ağzı) Ocak ayı
- büzükisimkalın bağırsağın sona erdiği yer, anüs
- büzüktaşisimkafa dengi arkadaş, kafadar
- büğetisimgölet
- bıcikisimKöşe
- bıldırzarf(ağız Erzurum, Adana, Adıyaman, Tokat, Gaziantep, Giresun, Trabzonun bazı bölgeleri) geçen yıl, bir yıl önce
- bıldırkizarfGeçen yılki, bir yıl önceki.
- bılikisimkaz ve ördek yavrusu
- bıllaisimAbla
- bılıksıfat(Andırın ağzı) İyi beslenmiş
- bılızisim(Andırın ağzı) Yaramaz çocuk
- bıtıkisimkadınların dişilik organı yerine kullandıkları sözcük, vulva
- bıtırakisimKırlarda yetişen yabani bir otun dışı dikenli tohumu.
- bıçikisim(Kemah ağzı) Dana, buzağı
- bıçılganisimAzmış, yayılmış yara
- bışlakisim(Afyon, İstanbul, Konya ağzı) Peynir.