Yöresel
Anadolu ağızlarında yaşayan, bölgeden bölgeye değişen halk ağzı kelimeleri.
118 madde · “E” harfi
- evinsizsıfatÖzsüz, boş, kof
- evlekisimon liralık kâğıt para
- evlürüzarfyeterli
- evmeisim(Sivas ağzı) Acele etme
- evmekfiil(Düziçi ağzı) acele etmek bkz ivmek.
- evrenisimGök varlıklarının bütünü;kâinat, cihan, âlem, kozmos
- evvelisıfatÖnceki
- evzaisim(Giresun ağzı) Kibrit
- eyisıfat(Kıbrıs, Düziçi, Erzurum, Sivas, Kütahya, Diyarbakır, Şanlıurfa, Zonguldak, Bartın, Karabük ağzı) (Ordu, Uşak, Havza ağzı) İyi.
- eyilikisim(Kıbrıs, Düziçi ağzı) İyilik.
- eyipisim(Diyarbakır ağzı) ayıp, kusur
- eylikisimİyilik
- eyşiisimSalça
- ezenisimEzan
- ezgiisimBelli kurallara göre düzenlenmiş, kulağa hoş gelen ses dizisi; nağme, yır
- ezzaisim(Düziçi ağzı) ecza
- ezzacıisim(Düziçi ağzı) eczacı
- ezzaneisim(Düziçi ağzı) eczane
- ezzaneciisim(Düziçi ağzı) eczaneci
- ezzaneciligisim(Düziçi ağzı) eczacılık
- eğirisimarıların çıkardığı bir tür salgı
- eğişisimKesecek, kesmeye yarayan alet
- eğsiisimUcu yanmış odun, köseği
- eşisimBirbirinin aynı olan veya birbirine çok benzeyen iki şeyden her biri.
- eşekisimAtgillerden, uzun kulaklı binek ve hizmet hayvanı; merkep, karakaçan, uzun kulaklı (Equus asinus).
- eşkeresıfataçık
- eşmeisimeşmek eyleminin mastarı
- eşşekisimeşek kavramının farklı yazılışı