Yöresel
Anadolu ağızlarında yaşayan, bölgeden bölgeye değişen halk ağzı kelimeleri.
66 madde · “Z” harfi
- zinikisimKörpe salatalık
- zircikisimKars, Selim, Ardahan,Bayburt Şımarık
- zirzopsıfatzıpır.
- zizilisim(Karadeniz ağzı) Solucan
- zobaisim(Düziçi, Denizli, Kastamonu, Zonguldak ağzı) Soba.
- zokurdanmakfiil(Adana ağzı) Söylenmek.
- zomsıfatAğır balyoz.
- zonisimbölge
- zopaisim(Düziçi, Diyarbakır, Uşak, Kırşehir ağzı) Sopa, kalın değnek.
- zoppaisim(Elazığ, Erzurum ağzı) Sopa, kalın değnek.
- zopurisim(Düziçi ağzı) çiğ, genellikle çiğ belli bir düzeyin üzerinde ise kullanılır.
- zorlatmakfiil(Düziçi ağzı) saldırmak
- zortlamakfiilYersiz konuşmak, davranmak
- zotsıfat(Gümüşhane, Giresun, Trabzon ağzı) inatçı
- zottirisıfatİşe yaramaz, serkeş.
- zumzukisim(Düziçi ağzı) yumruk
- zumzuruhisimYumruk
- zuvakisimElazığ yöresinin yerel konuşmasında, sokak, cadde manasında kullanılır.
- zömbesıfatUzun boylu.
- zıbarmakfiilGebermek
- zıllıcıisim(Düziçi, Yozgat ağzı) mızıkçı.
- zıllıcılıkisim(Düziçi, Yozgat ağzı) mızıkçılık
- zıllıcılık etmekfiil(Düziçi, Yozgat ağzı) mızıkçılık etmek
- zıllıkisim(Konya ağzı) mızıkçı
- zıllık çıkarmakfiil(Düziçi ağzı) mızıkçılık yapmak, oyunbozanlık yapmak
- zımzıkisimmisket, bilye
- zıpcıkisimYaprakları ve dalları kopmuş sadece gövdesi kalmış bitki.
- zıpçıkisim(Balıkesir ağzı) Çocukların oynadığı cam veya benzeri malzemeden yapılmış yuvarlak, küçük nesne.
- zıpçıktıisimGörgüsüz, fırsatçı kimse.
- zırlaksıfatSürekli zırlayan