ahmak
sıfatah·mak/ahˈmac/
Kelimeyi anlamak için
ahmak, Türkçede bir sıfattır. Temel anlamı: “aklını gereği gibi kullanamayan, bön, budala, aptal”.
Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.
Anlamları
- 1.
aklını gereği gibi kullanamayan, bön, budala, aptal
- En doğru, en yüksek fikir, bir cahil veya ahmağın elinde gülünç, değersiz bir hâle gelebilir.
Dil bilgisi notu
- ahmak, iki heceli (ah·mak) bir sıfattır.
- Arapça kökenli bir kelimedir.
Köken
Osmanlı Türkçesi احمق (ahmak) Bu Osmanlı Türkçesi sözcük Arapça ح م ق (ḥ m ḳ) kökünden gelen أَحْمَق (ʾaḥmaḳ, “aptal, deli”) sözcüğünden alıntıdır. Bu Arapça sözcük حَمُقَ (ḥamuḳa) eyleminden türemiş ön addır.
Birleşik ve türemiş sözcükler (5)
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…