İçeriğe geç
2Wsözlük

bağ

isim/ˈbɑ‿/

+ Anlam öner

Kelimeyi anlamak için

bağ, Türkçede bir isimdir. Temel anlamı: “Bir şeyi başka bir şeye veya birçok şeyi topluca birbirine tutturmak için kullanılan ip, sicim, şerit, tel vb. düğümlenebilir nesne; bent, rabıt, rabıta”. Bunun dışında 9 anlamı daha vardır; anatomi, müzik ve tarım alanlarında da kullanılır. Mecaz anlamda da kullanılır. 9 deyim ya da atasözünde geçer.

Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.

Anlamları

  1. 1.

    Bir şeyi başka bir şeye veya birçok şeyi topluca birbirine tutturmak için kullanılan ip, sicim, şerit, tel vb. düğümlenebilir nesne; bent, rabıt, rabıta.

  2. 2.

    sargı bezi.

  3. 3.

    demet.

  4. 4.

    mecaz

    ilişki.

    • Türk Devletine vatandaşlık bağı ile bağlı olan herkes Türk'tür.— Anayasa
  5. 5.

    anatomi

    Kemikleri birbirine bağlamaya, iç organları yerinde tutmaya yarayan lif demeti

  6. 6.

    Bir halat üzerine atılan sağlam, düzgün ve istendiğinde kolayca çözülebilen her türlü düğüm.

  7. 7.

    müzik

    Nota yazarken yan yana gelen aynı veya farklı değerdeki notaların birbirine bağlanarak çalınacağını belirtmek için yapılan yay biçimindeki işaret.

  8. 8.

    tarım

    Üzüm kütüklerinin dikili bulunduğu toprak parçası; çubukluk.

    • Bağın asıl sahibi ölünce ölenin çocukları şehre taşınmış, bağı her yıl birisine yarıya vermeye başlamışlardı.— Metin Önal Mengüşoğlu
  9. 9.

    meyve bahçesi.

    • Sonra bağımıza ulaştığımızda haminnem bazı işleriyle meşgul olurken ben de mevsimine göre kızılcık, erik, armut, elma ve ceviz gibi meyvelere ilgi duyar, onların ağaçlarına tırmanırdım.— Doğan Sofracıoğlu
  10. 10.

    özel ad

    Bir soyadı.

Dil bilgisi notu

  • bağ, tek heceli bir isimdir.
  • Son hecesindeki ünlü kalın olduğu için kalın ünlülü ekler alır: bağlar.
  • Sözlükte bu maddeye bağlı 10 anlam, 2 deyim, 7 atasözü ve 27 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.

Köken

Eski Türkçe [alfabe isteniyor] (bāġ, “1. bağlama eylemi, bağ, düğüm, 2. bağlı şey, bohça, ittifak”) sözcüğünden. Bu sözcük Eski Türkçe [alfabe isteniyor] (ba-, “bağlamak”) fiilinden Eski Türkçe +I(g) (+I(g)) ekiyle türetilmiştir.

Hâl ve iyelik çekimi

Göster
Hâl çekimi
HâlTekilÇoğul
Yalınbağbağlar
Belirtmebağıbağları
Yönelmebağabağlara
Bulunmabağdabağlarda
Ayrılmabağdanbağlardan
İlgibağınbağların
İyelik ekleriyle
KişiTekilÇoğul
benimbağımbağlarım
seninbağınbağların
onunbağıbağları
bizimbağımızbağlarımız
sizinbağınızbağlarınız
onlarınbağıbağları

Deyimler (2)

Atasözleri (7)

Birleşik ve türemiş sözcükler (27)

bağ doku, bağ-fiil, organik bağ, ağız bağı, ayak bağı, bel bağı, boyun bağı, diz bağı, domuzbağı, düzen bağı, etek bağı, göbek bağı, gönül bağı, göz bağı, illiyet bağı, kan bağı, kasık bağı, kol bağı, sancak bağı, bağ bahçe, bağ bıçağı, bağboğan, bağ bozumu, bağ böceği, bağ çubuğu, bağkesen, Karabağlar

Topluluk yorumları

Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.

Yorumlar yükleniyor…