bağlamak

Anlamları

1. 1.

   İp, bağ veya başka bir araçla bir şeyi bir yere, diğer bir şeye veya birkaç şeyi birbirine tutturmak.

2. 2.

   Bir kimseyi bir yerden ayrılamayacak duruma getirmek.

   • Morarmış elleriyle kır atını kahve önündeki iğde ağacına alelade bağlayan adam, son bir gayretle kahve eşiğinden adım attı.— Salim NİZAM, Hacı Yusuf'un Seksen Bir Gecesi, Türk Dili, 892, 2026, 15
3. 3.

   Bir şey veya kimseyi diğer bir şey veya kimsenin yönetimi altına vermek, aralarında idari bir bağ kurmak

4. 4.

   Yormak, yüklemek, hamletmek

   • Boyunun ablaları gibi çok uzun olmamasının nedenini -onlar selvi ağacından da uzundu çünkü- küçükken aldığı fazla sorumluluğa bağlardı.— Meliha YILDIRIM, Remil, 2024, 51, Alakarga Sanat Yayınları
5. 5.

   mecaz

   İki şey arasında alâka ve irtibat kurmak.

6. 6.

   Bir şey veya bir kimse ile diğer bir şey veya kimseyi manevi bir bağla birleştirmek, birbirine yaklaştırmak

7. 7.

   Belli bir parayı belirli zamanlarda ödemek üzere tahsis ve tayin etmek

8. 8.

   Uğruna vakfetmek, emrine vermek, hasretmek

9. 9.

   Karşılıklı olarak uyulması gereken hükümleri belirlemek ve ona göre hareket etmeyi karar altına almak

10. 10.

    Elektrik, su ve doğalgaz gibi aboneliği başlatmak, kişiye tahsis etmek.

11. 11.

    Kumaş, ip, tel gibi şeyleri uçlarını birbiri arasından geçirerek düğümlemek.

12. 12.

    Sargı ile sarmak

13. 13.

    Paket, bohça veya yükü denk yapmak.

14. 14.

    (Başak, buz, kabuk, kaymak, küf, pas, tâne, yosun vb. maddelerle; deri, et, göbek, nasır, yağ vb. insan vücuduyla; renk, sûret vb. şekil ve halle; garaz, kin, yas gibi duygularla ilgili şeyler için) Peydâ etmek, hâsıl etmek, oluşturmak, tutmak.

15. 15.

    Önüne engel koymak, kapatmak.

    • Geceleri kız, erkek çocukları şarampole, daha başka taraflara ay ışığında ve zifiri karanlıkta evlerinin bahçesine su bağlamağa gidiyordu.— Ahmet Hamdi TANPINAR, Huzur, 2022, 11, Dergâh Yayınları
16. 16.

    Sona erdirmek

17. 17.

    Birine büyü yapmak

18. 18.

    Meydana getirmek, teşkil etmek

19. 19.

    Bir malı şartlarda anlaşarak kendisi için ayırmak, tekeli altına almak.

20. 20.

    Meşgul etmek, başka bir şeyle uğraşamaz duruma getirmek.