belirteç
isimbe·lir·teç/beliɾˈtet͡ʃ/
Kelimeyi anlamak için
belirteç, Türkçede bir isimdir. Temel anlamı: “bir eylemin, bir ön adın veya bir belirtecin anlamını zaman, yer, ölçü, nitelik, soru kavramları bakımından etkileyen sözcük, zarf”. Bunun dışında 1 anlamı daha vardır; kimya alanlarında da kullanılır. 3 deyim ya da atasözünde geçer.
Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.
Anlamları
- 1.
dil bilimi
bir eylemin, bir ön adın veya bir belirtecin anlamını zaman, yer, ölçü, nitelik, soru kavramları bakımından etkileyen sözcük, zarf
- 2.
kimya
ayıraç, reaktif
Dil bilgisi notu
- belirteç, üç heceli (be·lir·teç) bir isimdir.
- Ünlüyle başlayan bir ek aldığında sondaki “ç” ünsüzü “c” olur: belirteci, belirtece.
- Son hecesindeki ünlü ince olduğu için ince ünlülü ekler alır: belirteçler.
- Sözlükte bu maddeye bağlı 2 anlam, 3 deyim ve 8 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.
Hâl ve iyelik çekimi
Göster
| Hâl | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | belirteç | belirteçler |
| Belirtme | belirteci | belirteçleri |
| Yönelme | belirtece | belirteçlere |
| Bulunma | belirteçte | belirteçlerde |
| Ayrılma | belirteçten | belirteçlerden |
| İlgi | belirtecin | belirteçlerin |
| Kişi | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| benim | belirtecim | belirteçlerim |
| senin | belirtecin | belirteçlerin |
| onun | belirteci | belirteçleri |
| bizim | belirtecimiz | belirteçlerimiz |
| sizin | belirteciniz | belirteçleriniz |
| onların | belirteci | belirteçleri |
Deyimler (3)
- durum belirteci
- soru belirteci
- zaman belirteci
Birleşik ve türemiş sözcükler (8)
belirteççe, belirteççi, belirteççik, belirteçken, belirteçle, belirteçli, belirteçse, belirteçsiz
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…