dava

isimda·va/daː.ˈvaː/

Kelimeyi anlamak için

Temel fikir, bir hakkın korunması için mahkemeye başvurmaktır: "dava açmak". Mahkemede görülen konu ve duruşma da "dava" adını alır. Genel anlamda bir iddia ve çözülmesi gereken sorun da bu kelimeyle anlatılır: "asıl dava bu". Uğruna çaba harcanan ülkü ve hedef de "dava"dır: "davası uğruna çalışmak".

Yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır; editör incelemesi beklemektedir.

1.
hukuk
Korunmanın bir hüküm ile sağlanması için yargı organlarına yapılan başvuru
- Dava çok kutsal bir sözcüktür. Hem bizim yeni projemiz bunun üzerine. Eski projemiz de bunun üstüneydi. Bizim bütün projelerimiz dava üstüne. Biz avukatız. Davayı sevmeyip de neyi seveceğiz?— Cem KALENDER, Klan, 2009, 154, Kavis Kitap
2.
hukuk
Yargı organınca hükme bağlanması gereken konu.
3.
Duruşma
4.
İddia
5.
"Erkekler, davalarını hanımlar kadar hararetle müdafaa edememişlerdir." - Hüseyin Cahit Yalçın
6.
Sorun
- O kırkyıllık davada beyhude akıntıya kürek çekmişiz.— Yahya Kemal Beyatlı
7.
Hedef, ülkü
- Ankara'nın bırakılışını Türkiye'nin ve davanın bırakılışı sayanlar vardı.— S. T. Buğra

Dil bilgisi notu

dava, iki heceli (da·va) bir isimdir.
Son hecesindeki ünlü kalın olduğu için kalın ünlülü ekler alır: davalar.
Sözlükte bu maddeye bağlı 7 anlam ve 2 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.

Köken

Osmanlı Türkçesi دعوی/دعوا, Arapça دَعْوَى (daʿvā).

Hâl ve iyelik çekimi

Göster

Hâl çekimi
Hâl	Tekil	Çoğul
Yalın	dava	davalar
Belirtme	davayı	davaları
Yönelme	davaya	davalara
Bulunma	davada	davalarda
Ayrılma	davadan	davalardan
İlgi	davanın	davaların

İyelik ekleriyle
Kişi	Tekil	Çoğul
benim	davam	davalarım
senin	davan	davaların
onun	davası	davaları
bizim	davamız	davalarımız
sizin	davanız	davalarınız
onların	davası	davaları

Birleşik ve türemiş sözcükler (2)

davacı, davalı

Topluluk yorumları

Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.

Yorumlar yükleniyor…