denge
isimden·ge/deɲ.ˈɟe/
Kelimeyi anlamak için
Denge, bir cismin ya da insanın devrilmeden, sallanmadan durabilmesidir: "dengesini kaybetmek". Bu fikir ruh hâline taşınınca duygusal ve zihinsel uyumu anlatır: "ruhsal denge". Ekonomide ve siyasette güçlerin birbirini dengelediği düzeni karşılar: "güçler dengesi". Fizikte zıt kuvvetlerin birbirini götürdüğü durgunluk hâline de denge denir.
Yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır; editör incelemesi beklemektedir.
Anlamları
- 1.
bir cismin veya insanın devrilmeden durma hâli
- 2.
hissî ve zihnî uyum
- Rûhî dengesi bozulmuştu.
- 3.
ekonomi
ekonomik hayatın uyumlu düzeni
- 4.
fizik
birbirini ortadan kaldıran güçlerin sonucu olan durma hâli
- 5.
siyaset
siyasî güçlerin, yetkilerin birbirini sınırlayacak biçimde dağıtılması
- Dünya'daki bütün dengeler değişti. Artık ne Sovyetler var, ne komünizm tehlikesi.— A. Ümit
Dil bilgisi notu
- denge, iki heceli (den·ge) bir isimdir.
- Sözlükte bu maddeye bağlı 5 anlam, 3 deyim ve 11 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.
Deyimler (3)
- dengesi bozulmak
- dengesini kaybetmek
- dengeyi sağlamak
Birleşik ve türemiş sözcükler (11)
denge fiyatı, denge kalası, denge taşı, dengece, dengeci, dengecik, dengeli, dengesiz, dengeyken, dengeyle, dengeyse
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…