dip
isim
Kelimeyi anlamak için
Temel fikir, oyuk ya da çukur bir şeyin en alt bölümüdür: "kuyunun dibi", "denizin dibi". Dikili duran bir şeyin yere bağlandığı yer ("ağacın dibi") ve bir kapalı yerin kapıya en uzak bölümü ("odanın dibi") bu fikirden gelir. "Dibinde" biçimi bir şeyin hemen yanını anlatır: "evin dibinde". Tütün hasadında bir grup yaprağa da "dip" denir.
Yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır; editör incelemesi beklemektedir.
Anlamları
- 1.
oyuk veya çukur bir şeyin en alt bölümü
- Denizin dibinde oltanın ucu, etrafında izmaritler oynaşıyor.— A. Ümit
- 2.
taban
- Tencerenin dibi.
- 3.
dikili duran bir şeyin yerle birleştiği nokta ve çevresi veya bir şeyin yanı başı
- Erkeklerin hepsi duvar dibindeydiler şimdi.— A. Kulin
- 4.
kapalı yerin kapıya göre en uzak bölümü
- Karagöz perdesinin karşısına dizilmiş koltuklardan en diptekine oturdu.— A. İlhan
- 5.
arka, kıç
- Hepsi de tavuğun dibinden sabah sabah çıkmış, taptazedir.— E. E. Talu
- 6.
tarım
tütünlerde farklı zamanlarda hasat edilen el gruplarından bir grubu
- Külleme, dip-dipüstü ve üçüncü analarda kül rengi yuvarlak lekeler yapar ve kuruduktan sonra yapraklara dokununca kül gibi dağılır.— Ekmel İZDEM, Dünkü - Bugünkü Akhisar, 1944, 57, Ülkü Basımevi
Dil bilgisi notu
- Ünlüyle başlayan bir ek aldığında sondaki “p” ünsüzü “b” olur: dibi, dibe.
- Son hecesindeki ünlü ince olduğu için ince ünlülü ekler alır: dipler.
Köken
Eski Türkçe tüb Ana Türkçe *tüp
Hâl ve iyelik çekimi
Göster
| Hâl | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | dip | dipler |
| Belirtme | dibi | dipleri |
| Yönelme | dibe | diplere |
| Bulunma | dipte | diplerde |
| Ayrılma | dipten | diplerden |
| İlgi | dibin | diplerin |
| Kişi | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| benim | dibim | diplerim |
| senin | dibin | diplerin |
| onun | dibi | dipleri |
| bizim | dibimiz | diplerimiz |
| sizin | dibiniz | dipleriniz |
| onların | dibi | dipleri |
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…