İçeriğe geç
2Wsözlük
GirişKayıt ol

el

isim/ˈel/

+ Anlam öner

Kelimeyi anlamak için

el, Türkçede bir isimdir. Temel anlamı: “kolun bilekten parmak uçlarına kadar olan, tutma veya iş yapmaya yarayan kısmı”. Bunun dışında 14 anlamı daha vardır; hukuk, iskambil ve tarım alanlarında da kullanılır. 151 deyim ya da atasözünde geçer.

Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.

Anlamları

  1. 1.

    anatomi

    kolun bilekten parmak uçlarına kadar olan, tutma veya iş yapmaya yarayan kısmı

    • El var, titrer durur, el var yumuk yumuk. El var pençe olmuş, el var yumruk.— Z. O. Saba
  2. 2.

    ahali, halk

    • Sen öyle hareket edersen eller ne der sonra?!
  3. 3.

    bazı cisim ve araçların tutmaya yarayan kısmı

    • Kapının eli gıcırdıyor.
  4. 4.

    defa, kez

  5. 5.

    Yakınların dışında kalan kimse, yabancı

    • Kâtip benim, ben kâtibim, el ne karışır!— Halk türküsü
    • Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak Boşanır sırtlara, vâdîlere, sağnak sağnak.— M. Â. Ersoy
    • Hep sol elini kullandığını görünce solak olduğunu anladım.
  6. 6.

    (halk ağzı) aşiret, oba

    • Kalktı göç eyledi Afşar elleri. Ağır ağır giden eller bizimdir.— Dadaloğlu
  7. 7.

    hukuk

    mülkiyet, sahiplik

  8. 8.

    iskambil

    iskambil oyunlarında her bir tur

    • Kış geceleri arkadaşlar arasında bir el poker çevirmek de keyiftir.— P. Safa
  9. 9.

    iskambil

    iskambil oyunlarında oynama sırası

  10. 10.

    il memleket, ülke, yurt

    • Çöller, Yemen ellerinden beter imiş.— A. Gündüz
  11. 11.

    tarım

    tütünlerde biçim ve boyut bakımından birbirine benzeyen yaprak kümeleri

  12. 12.

    özel ad

    Bir soyadı. Il, ülke, memleket

  13. 13.

    özel ad

    Bir soyadı. Ilgi, bağlantı

  14. 14.

    özel ad

    Bir soyadı. Barış, sukunet

  15. 15.

    özel ad

    Bir soyadı. Kolun, bilekten aşağısı

Dil bilgisi notu

  • el, tek heceli bir isimdir.
  • Son hecesindeki ünlü ince olduğu için ince ünlülü ekler alır: eller.
  • Sözlükte bu maddeye bağlı 15 anlam, 150 deyim, 1 atasözü ve 95 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.

Köken

Osmanlı Türkçesi ال, Eski Türkçe} elig (elig).

Hâl ve iyelik çekimi

Göster
Hâl çekimi
HâlTekilÇoğul
Yalıneleller
Belirtmeelielleri
Yönelmeeleellere
Bulunmaeldeellerde
Ayrılmaeldenellerden
İlgielinellerin
İyelik ekleriyle
KişiTekilÇoğul
benimelimellerim
seninelinellerin
onunelielleri
bizimelimizellerimiz
sizinelinizelleriniz
onlarınelielleri

Deyimler (150)

Tümünü göster (150)

Atasözleri (1)

Birleşik ve türemiş sözcükler (95)

azel, el ağırlığı, el alışkanlığı, el altında, el altından, el arabası, el ayası, el aynası, el becerisi, el bezi, el birliği, el bombası, el çabukluğu, el çantası, el çıpı, el değirmeni, el duşu, el ele, el emeği, el erimi, el erki, el falı, el feneri, el freni, el hareketi, el havlusu, el ilanı, el işçiliği, el işi, el kantarı, el keseri, el kılavuzu, el kiri, el kitabı, el kürkü, el notu, el oltası, el sabunu, el sanatları, el sözlüğü, el şakası, el tası, el telefonu, el telsizi, el topu, el ulağı, el uzluğu, el yatkınlığı, el yazısı, el yazması, el yordamı, elense, elezer, elibelinde, elimsende, eline ağır, eline ayağına çabuk, eline çabuk, elinin körü, eli açık, eli ağır, eli ayağı düzgün, eli bayraklı, eli belinde, eli bol, eli boş, eli böğründe, eli çabuk, eli dar, eli geniş, eli hafif, eli koynunda, eli kulağında, eli mahkûm, eli maşalı, eli nimetli, eli selek, eli sıkı, eli sopalı, eli şakağında, eli uz, eli uzun, eli yatkın, eli yordamlı, eli yüreğinde, eli yüzü düzgün, eli yüzü temiz, eli zayıf, fatmaanaeli, havvaanaeli, mercananaeli, meryemanaeli, elci, elcik, elleme

Topluluk yorumları

Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.

Yorumlar yükleniyor…