heykel
isimhey·kel
Kelimeyi anlamak için
heykel, Türkçede bir isimdir. Temel anlamı: “[Taş, tunç, bakır, kil, alçı vb. maddelerden yontularak, kalıba dökülerek veya yoğrulup pişirilerek biçimlendirilen eser; yontu, statü”. 2 deyim ya da atasözünde geçer.
Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.
Anlamları
- 1.
[Taş, tunç, bakır, kil, alçı vb. maddelerden yontularak, kalıba dökülerek veya yoğrulup pişirilerek biçimlendirilen eser; yontu, statü.
- Ellerini ceketinin ceplerine sokarak amaçsız bir şekilde heykelin önünde oyalanmaya başladı.
Dil bilgisi notu
- heykel, iki heceli (hey·kel) bir isimdir.
- Arapça kökenli bir kelimedir.
- Son hecesindeki ünlü ince olduğu için ince ünlülü ekler alır: heykeller.
- Sözlükte bu maddeye bağlı 2 deyim ve 1 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.
Köken
Arapça هيكل (haykal, “çok büyük yapı, antik tapınak”) sözcüğünden. Bu sözcük Aramice-Süryanice ve İbranice [alfabe isteniyor] (hēkāl, “saray, tapınak”) sözcüğünden alıntıdır. Aramice-Süryanice ve İbranice sözcük Akatça [alfabe isteniyor] (ēkallu, “saray”) sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Ugarit dili [alfabe isteniyor] (hkl, “saray”) sözcüğü ile eş kökenlidir. Ugarit dilinde sözcük Sumerce [alfabe isteniyor] (e-gal, “büyük ev”) sözcüğünden alıntıdır.
Hâl ve iyelik çekimi
Göster
| Hâl | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | heykel | heykeller |
| Belirtme | heykeli | heykelleri |
| Yönelme | heykele | heykellere |
| Bulunma | heykelde | heykellerde |
| Ayrılma | heykelden | heykellerden |
| İlgi | heykelin | heykellerin |
| Kişi | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| benim | heykelim | heykellerim |
| senin | heykelin | heykellerin |
| onun | heykeli | heykelleri |
| bizim | heykelimiz | heykellerimiz |
| sizin | heykeliniz | heykelleriniz |
| onların | heykeli | heykelleri |
Deyimler (2)
- heykel gibi
- heykelini dikmek
Birleşik ve türemiş sözcükler (1)
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…