hüküm
isimhü·küm/hy.ˈkym/
Kelimeyi anlamak için
Hüküm, bir konuda verilen karardır. Hukukta mahkemenin kararını anlatır: "hüküm giymek". Yönetme ve egemenlik anlamı da taşır: "hüküm sürmek". Bir şeyin geçerliliği ve önemi de hükümdür: "bu sözleşme hükümsüzdür". Mantıkta ve gündelik dilde yargıyı karşılar: "kesin hüküm vermek". "Hükmünde olmak" bir şeyle eşdeğer sayılmak demektir.
Yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır; editör incelemesi beklemektedir.
Anlamları
- 1.
değer, aynı veya benzer vasıf
- Kocabaş Kazasker, gerçekten Sultan Mahmut'un göz bebeği hükmündeymiş.— R. N. Güntekin
- 2.
egemenlik, hâkimiyet
- 3.
geçerlilik, muteber olma; ehemmiyet, önem
- Bu işin ne hükmü var— ?
- 4.
karar
- Mahkeme dün hükmü açıkladı.
- 5.
hukuk
yargı
- Hükmü doğru ve pek de yerinde olamazdı.— F. R. Atay
Dil bilgisi notu
- hüküm, iki heceli (hü·küm) bir isimdir.
- Son hecesindeki ünlü ince olduğu için ince ünlülü ekler alır: hükümler.
- Sözlükte bu maddeye bağlı 5 anlam, 2 deyim ve 8 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.
Köken
Osmanlı Türkçesi حكم, o da Arapça حٌكْم (ḥunkm)
Hâl ve iyelik çekimi
Göster
| Hâl | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | hüküm | hükümler |
| Belirtme | hükmü | hükümleri |
| Yönelme | hükme | hükümlere |
| Bulunma | hükümde | hükümlerde |
| Ayrılma | hükümden | hükümlerden |
| İlgi | hükmün | hükümlerin |
| Kişi | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| benim | hükmüm | hükümlerim |
| senin | hükmün | hükümlerin |
| onun | hükmü | hükümleri |
| bizim | hükmümüz | hükümlerimiz |
| sizin | hükmünüz | hükümleriniz |
| onların | hükmü | hükümleri |
Deyimler (2)
- hüküm sürmek
- muhkem hüküm
Birleşik ve türemiş sözcükler (8)
hükümce, hükümcü, hükümcük, hükümken, hükümle, hükümlü, hükümse, hükümsüz
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…