imkân
isimim·kân/im.ˈkʲan/
Kelimeyi anlamak için
imkân, Türkçede bir isimdir. Temel anlamı: “istifade edilen müsait şart veya hâl”.
Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.
Anlamları
- 1.
istifade edilen müsait şart veya hâl
- Bunu bizden gizlemelerinin imkânı var mıdır?
Dil bilgisi notu
- imkân, iki heceli (im·kân) bir isimdir.
- Son hecesindeki ünlü ince olduğu hâlde kalın ünlülü ekler alır (imkânlar); büyük ünlü uyumuna uymaz.
Köken
Osmanlı Türkçesi امكان sözcüğünden, Arapça إِمْكَان (ʾimkān).
Hâl ve iyelik çekimi
Göster
| Hâl | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | imkân | imkânlar |
| Belirtme | imkânı | imkânları |
| Yönelme | imkâna | imkânlara |
| Bulunma | imkânda | imkânlarda |
| Ayrılma | imkândan | imkânlardan |
| İlgi | imkânın | imkânların |
| Kişi | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| benim | imkânım | imkânlarım |
| senin | imkânın | imkânların |
| onun | imkânı | imkânları |
| bizim | imkânımız | imkânlarımız |
| sizin | imkânınız | imkânlarınız |
| onların | imkânı | imkânları |
Birleşik ve türemiş sözcükler (10)
imkân verme, imkânı bulunma, imkânı yok, imkânca, imkâncık, imkânken, imkânla, imkânlı, imkânsa, imkânsız
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…