imtina
isimim·ti·na/ɪm.tɪ.ˈnɑː/
Kelimeyi anlamak için
imtina, Türkçede bir isimdir. Temel anlamı: “çekinme, kaçınma, sakınma”.
Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.
Anlamları
- 1.
çekinme, kaçınma, sakınma
Dil bilgisi notu
- imtina, üç heceli (im·ti·na) bir isimdir.
- Son hecesindeki ünlü kalın olduğu için kalın ünlülü ekler alır: imtinalar.
Köken
Osmanlı Türkçesi امتناع, o da Arapça اِمْتِنَاع (imtināʿ) kelimesinden gelmektedir.
Hâl ve iyelik çekimi
Göster
| Hâl | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | imtina | imtinalar |
| Belirtme | imtinayı | imtinaları |
| Yönelme | imtinaya | imtinalara |
| Bulunma | imtinada | imtinalarda |
| Ayrılma | imtinadan | imtinalardan |
| İlgi | imtinanın | imtinaların |
| Kişi | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| benim | imtinam | imtinalarım |
| senin | imtinan | imtinaların |
| onun | imtinası | imtinaları |
| bizim | imtinamız | imtinalarımız |
| sizin | imtinanız | imtinalarınız |
| onların | imtinası | imtinaları |
Birleşik ve türemiş sözcükler (6)
imtina etme, imtinalı, imtinasız, imtinayken, imtinayla, imtinaysa
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…