isim

isimi·sim/i.ˈsim/

Kelimeyi anlamak için

Temel anlamı, bir kişiyi ya da şeyi tanıtmak için ona verilen addır: "ismin ne?" Dilbilgisinde varlıkları ve kavramları karşılayan sözcük türü de "isim"dir. Mecazda tanınmışlığı ve saygınlığı anlatır: "isim yapmak". Tanınmış kişi anlamında da kullanılır: "büyük isimler".

Yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır; editör incelemesi beklemektedir.

1.
anılacak değer, önem
2.
bir konuyu sürekli ve tekrar tekrar anlatış
- İsminden bıktım usandım!
3.
herkesçe tanınmış veya işitilmiş olma hâli
4.
kişiyi, bir şeyi açıklamaya, anlatmaya, bildirmeye, tanımlamaya yarayan kelime ya da kelimeler
- İsim dediğin Hz. Âdem'den bu yana kendini taşıyanı kâh usul usul yoğurur, kâh efsunlu iplerle sıkı sıkı bağlardı. İsim dediğin, yüksekte uçanın belini bükecek, alçaktan geçenin başını doğrultacak; pervasıza perva, korkusuza korku katacak kadar kudretli idi.— E. Şafak
5.
nâm
6.
dil bilimi
Canlı ve cansız varlıkları, duygu ve düşüncelere, çeşitli durumları bildiren kelime
7.
(mecaz) kişi, şahıs
- Biz eskidikçe yaşlarımız yirmiden yirmi bire, yirmi birden yirmi ikiye bastıkça yeni yüzler, yeni isimler katılıyor aramıza.— Y. Z. Ortaç

Dil bilgisi notu

isim, iki heceli (i·sim) bir isimdir.
Son hecesindeki ünlü ince olduğu için ince ünlülü ekler alır: isimler.
Sözlükte bu maddeye bağlı 7 anlam, 7 deyim ve 9 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.

Köken

Osmanlı Türkçesi اسم, Arapça اِسْم (ism).

Hâl ve iyelik çekimi

Göster

Hâl çekimi
Hâl	Tekil	Çoğul
Yalın	isim	isimler
Belirtme	ismi	isimleri
Yönelme	isme	isimlere
Bulunma	isimde	isimlerde
Ayrılma	isimden	isimlerden
İlgi	ismin	isimlerin

İyelik ekleriyle
Kişi	Tekil	Çoğul
benim	ismim	isimlerim
senin	ismin	isimlerin
onun	ismi	isimleri
bizim	ismimiz	isimlerimiz
sizin	isminiz	isimleriniz
onların	ismi	isimleri

Deyimler (7)

Birleşik ve türemiş sözcükler (9)

isimce, isimci, isimcik, isimken, isimle, isimlendirme, isimli, isimse, isimsiz

Topluluk yorumları

Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.

Yorumlar yükleniyor…