izbe
sıfatiz·be/izˈbe/
Kelimeyi anlamak için
izbe, Türkçede bir sıfattır. Temel anlamı: “(yerler için) Basık, loş, nemli, kuytu”. Bunun dışında 2 anlamı daha vardır.
Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.
Anlamları
- 1.
(yerler için) Basık, loş, nemli, kuytu.
- 2.
(yerler için) Yıkık dökük, tenha.
- 3.
isim
Basık, loş, nemli, kuytu yer.
Dil bilgisi notu
- izbe, iki heceli (iz·be) bir sıfattır.
- Latince kökenli bir kelimedir.
- Son hecesindeki ünlü ince olduğu için ince ünlülü ekler alır: izbeler.
Köken
Osmanlı Türkçesi ایزبه (izbe) sözcüğünden devralındı, Rusça изба́ (izbá) sözcüğünden, Eski Doğu Slavca изъба, истъба (izŭba, istŭba) sözcüğünden, Ana Slavca *jьstъba sözcüğünden. Eski Yüksek Almanca stuba sözcüğünden köken almış olabilir. Nişanyan, Geç Latince *istuba kökenini önermektedir.
Hâl ve iyelik çekimi
Göster
| Hâl | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | izbe | izbeler |
| Belirtme | izbeyi | izbeleri |
| Yönelme | izbeye | izbelere |
| Bulunma | izbede | izbelerde |
| Ayrılma | izbeden | izbelerden |
| İlgi | izbenin | izbelerin |
| Kişi | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| benim | izbem | izbelerim |
| senin | izben | izbelerin |
| onun | izbesi | izbeleri |
| bizim | izbemiz | izbelerimiz |
| sizin | izbeniz | izbeleriniz |
| onların | izbesi | izbeleri |
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…