kaba

Anlamları

1. 1.

   Özensiz, gelişigüzel yapılmış, zevksiz olan,.

   • Cebinden kaba fil dişi saplı bir de çakı çıkardı.— Ömer Seyfettin
2. 2.

   Taneleri iri.

3. 3.

   Görgüsü eksik, nezaketsiz kimse.

   • Kaba, hantal, şivesiz bir sürü adamlar kafesinin önüne toplanırlar.— Refik Halit Karay
4. 4.

   Hafif olduğu hâlde kalın veya hacimli.

   • Kaba bir yün döşekle temiz bir şilte, yastık yorgan buldum.— Hüseyin Rahmi Gürpınar
5. 5.

   mecaz

   Terbiyeye, inceliğe aykırı, çirkin, kötü olan.

   • Çocuklardan biri ağzından çok fena, çok kaba bir şey kaçırdı.— Osman Cemal Kaygılı
6. 6.

   isimanatomi

   Kuyruk sokumunun her iki yanındaki şişkin yer.

   • İçeri girdik. Hiçbir şey sormadım , çektim aleti, salladım kabasına, iyi mi, tam iki parmak.»— Erdal Öz, Yaralısın, 1983, 189, Can Sanat Yayınları
7. 7.

   isimözel ad

   Bir soyadı.