kabiliyet
isimka·bi·li·yet/kaː.bi.ɫi.ˈjet/
Kelimeyi anlamak için
kabiliyet, Türkçede bir isimdir. Temel anlamı: “Kişinin bir şeyi anlama veya yapabilme vasfı”.
Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.
Anlamları
- 1.
Kişinin bir şeyi anlama veya yapabilme vasfı
- Bence şâirin asıl sanatı ruh anlarını ifade etmek hususundaki kabiliyetidir.
Dil bilgisi notu
- kabiliyet, dört heceli (ka·bi·li·yet) bir isimdir.
- Ek aldığında sondaki “t” ünsüzü yumuşamaz: kabiliyeti.
- Son hecesindeki ünlü ince olduğu için ince ünlülü ekler alır: kabiliyetler.
Köken
Osmanlı Türkçesi كابلیت, Arapça قَابِلِيَّة (ḳābiliyye).
Hâl ve iyelik çekimi
Göster
| Hâl | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | kabiliyet | kabiliyetler |
| Belirtme | kabiliyeti | kabiliyetleri |
| Yönelme | kabiliyete | kabiliyetlere |
| Bulunma | kabiliyette | kabiliyetlerde |
| Ayrılma | kabiliyetten | kabiliyetlerden |
| İlgi | kabiliyetin | kabiliyetlerin |
| Kişi | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| benim | kabiliyetim | kabiliyetlerim |
| senin | kabiliyetin | kabiliyetlerin |
| onun | kabiliyeti | kabiliyetleri |
| bizim | kabiliyetimiz | kabiliyetlerimiz |
| sizin | kabiliyetiniz | kabiliyetleriniz |
| onların | kabiliyeti | kabiliyetleri |
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…