kamet
isimka·met/kaː.ˈmet/
Kelimeyi anlamak için
kamet, Türkçede bir isimdir. Temel anlamı: “Bilhassa cemâatle kılınan farz namazlardan önce, “namaz başladı” anlamına gelen Kad kāmeti’s-salâ cümlesi ilâve edilerek okunan ezan”. Bunun dışında 1 anlamı daha vardır; fizyoloji alanlarında da kullanılır. Bazı anlamları artık pek kullanılmamaktadır. 1 deyim ya da atasözünde geçer.
Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.
Anlamları
- 1.
İslam
Bilhassa cemâatle kılınan farz namazlardan önce, “namaz başladı” anlamına gelen Kad kāmeti’s-salâ cümlesi ilâve edilerek okunan ezan.
- Aslında küçükken cumaya da giderdik birlikte. Dedem müezzinin yanında kılar. Farzdan önce kameti dudaklarıyla mırıldanır.— Ahmet BÜKE, Kumrunun Gördüğü, 2010, 25, Can Sanat Yayınları
- 2.
eskimişfizyoloji
boy .
- Gür beyaz saçları, dik kameti, vakur yürüyüşü ile gören çarşı esnafı saygı ile selamlarlar.— Haldun Taner
Dil bilgisi notu
- kamet, iki heceli (ka·met) bir isimdir.
- Arapça kökenli bir kelimedir.
- Ek aldığında sondaki “t” ünsüzü yumuşamaz: kameti.
- Son hecesindeki ünlü ince olduğu için ince ünlülü ekler alır: kametler.
- Sözlükte bu maddeye bağlı 2 anlam ve 1 atasözü bulunur.
Köken
Osmanlı Türkçesi قامة (kâmet) sözcüğünden alıntıdır. Bu Osmanlı Türkçesi sözcük ise Arapça قامة (ḳāme, “1. duruş, boy, endam, 2. namaz için ayakta durma”) sözcüğünden alıntıdır.
Hâl ve iyelik çekimi
Göster
| Hâl | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | kamet | kametler |
| Belirtme | kameti | kametleri |
| Yönelme | kamete | kametlere |
| Bulunma | kamette | kametlerde |
| Ayrılma | kametten | kametlerden |
| İlgi | kametin | kametlerin |
| Kişi | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| benim | kametim | kametlerim |
| senin | kametin | kametlerin |
| onun | kameti | kametleri |
| bizim | kametimiz | kametlerimiz |
| sizin | kametiniz | kametleriniz |
| onların | kameti | kametleri |
Atasözleri (1)
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…