kıble
isimkıb·le/kɯbˈlɛ/
Kelimeyi anlamak için
Kıble, Müslümanların namaz kılarken yöneldikleri Kâbe'nin bulunduğu yöndür: "kıbleye dönmek". Bu yön anlamından halk dilinde güney ve güneyden esen sıcak rüzgâr anlamları çıkmıştır. Mecazen sıkıntılı anlarda yardım umularak yönelinen kişi ya da yer için de kullanılır: "herkesin kıblesi".
Yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır; editör incelemesi beklemektedir.
Anlamları
- 1.
İslam
Bazı ibadetler yerine getirilirken dönülen Kâbe'nin bulunduğu yön.
- Ne zaman annem, teyzem yan yana kıbleye dönseler birbirimize göz atardık.— Ahmet BÜKE, Kumrunun Gördüğü, 2010, 38, Can Sanat Yayınları
- 2.
Bulunulan yerden Kâbe'nin bulunduğu yön
- Pencereden güneşe bakarak kıbleyi tayin ettikten sonra ellerimi kulaklarıma kaldırdım.
- 3.
Güneyden esen sıcak ve nemli yel.
- 4.
Güney 180 derecelik yön.
- 5.
mecaz
Sıkıntılı bir durumda yardım umarak başvurulan yer.
Dil bilgisi notu
- kıble, iki heceli (kıb·le) bir isimdir.
- Arapça kökenli bir kelimedir.
- Son hecesindeki ünlü ince olduğu için ince ünlülü ekler alır: kıbleler.
- Sözlükte bu maddeye bağlı 5 anlam ve 1 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.
Köken
Osmanlı Türkçesi قبله sözcüğünden, o da Arapça قِبْلَة (ḳibla(t), “yön, özellikle namaz yönü”) sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Arapça قَبَلَ (ḳabala, “yöneldi”) fiilinin ism-i merresidir.
Hâl ve iyelik çekimi
Göster
| Hâl | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | kıble | kıbleler |
| Belirtme | kıbleyi | kıbleleri |
| Yönelme | kıbleye | kıblelere |
| Bulunma | kıblede | kıblelerde |
| Ayrılma | kıbleden | kıblelerden |
| İlgi | kıblenin | kıblelerin |
| Kişi | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| benim | kıblem | kıblelerim |
| senin | kıblen | kıblelerin |
| onun | kıblesi | kıbleleri |
| bizim | kıblemiz | kıblelerimiz |
| sizin | kıbleniz | kıbleleriniz |
| onların | kıblesi | kıbleleri |
Birleşik ve türemiş sözcükler (1)
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…