kıyamet
isimkı·ya·met/kɯjaːmet/
Kelimeyi anlamak için
kıyamet, Türkçede bir isimdir. Temel anlamı: “tek tanrılı dinlerin inanışına göre dünyanın sonu ve bütün ölülerin dirilerek mahşerde toplanacağı zaman, hesap günü, kıyamet günü, mahşer günü”. Bunun dışında 2 anlamı daha vardır. 2 deyim ya da atasözünde geçer.
Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.
Anlamları
- 1.
din
tek tanrılı dinlerin inanışına göre dünyanın sonu ve bütün ölülerin dirilerek mahşerde toplanacağı zaman, hesap günü, kıyamet günü, mahşer günü
- 2.
gürültülü karışıklık, gürültü patırtı
- Bağırma, çağırma, kıyamet, polisler Mustafa'yı çalyaka götürürler.
- 3.
büyük felaket, afet
Dil bilgisi notu
- kıyamet, üç heceli (kı·ya·met) bir isimdir.
- Arapça kökenli bir kelimedir.
- Ek aldığında sondaki “t” ünsüzü yumuşamaz: kıyameti.
- Son hecesindeki ünlü ince olduğu için ince ünlülü ekler alır: kıyametler.
- Sözlükte bu maddeye bağlı 3 anlam, 1 deyim, 1 atasözü ve 3 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.
Köken
Osmanlı Türkçesi قیامت (kıyâmet), Arapça قِيَامَة (ḳiyāme).
Hâl ve iyelik çekimi
Göster
| Hâl | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | kıyamet | kıyametler |
| Belirtme | kıyameti | kıyametleri |
| Yönelme | kıyamete | kıyametlere |
| Bulunma | kıyamette | kıyametlerde |
| Ayrılma | kıyametten | kıyametlerden |
| İlgi | kıyametin | kıyametlerin |
| Kişi | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| benim | kıyametim | kıyametlerim |
| senin | kıyametin | kıyametlerin |
| onun | kıyameti | kıyametleri |
| bizim | kıyametimiz | kıyametlerimiz |
| sizin | kıyametiniz | kıyametleriniz |
| onların | kıyameti | kıyametleri |
Deyimler (1)
Atasözleri (1)
Birleşik ve türemiş sözcükler (3)
kıyamet kopmak, kıyametleri koparmak, kıyamet günü
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…