kol

Anlamları

1. 1.

   anatomi

   İnsan vücudunda omuz başından parmak uçlarına kadar uzanan bölüm.

   • Yalnız Selim tek başına, küçücük boyu ile önde, iki kollarını kavuşturmuş son derece eğlenceli bir şey seyredenlerin çehresiyle konuşanlara bakıyordu.— Ahmet Hamdi TANPINAR, Huzur, 2022, 305, Dergâh Yayınları
2. 2.

   Giyside vücudun bu bölümünü saran parça.

   • Cama sinen soluğunu pijamasının koluyla silip yatağa uzandı, yorganı burnuna kadar çekip dizlerini karnında birleştirdi.— Semih ÖZTÜRK, Önce Dağlar Kar Tutacak, 2018, 34, Varlık Yayınları
3. 3.

   mühendislik

   Makinelerde tutup çevirmeye, çekmeye yarayan ağaç veya metal parça.

   • Manyetonun başında duran dar gelirlinin anlamsız camgözleri, gözlerinde. Eliyle manyetonun kolunu tutuyor, çevirmiyor.— Erdal Öz, Yaralısın, 1983, 112, Can Sanat Yayınları
   • Eşim portakal sıkıyor. Makinenin kolunu indiriyor, kaldırıyor, yarım portakalı yerleştirip tekrar indiriyor.— Eylem ATA GÜLEÇ, Yanımda Kal, 2024, 69, Yapı Kredi Yayınları
4. 4.

   Koltuk, divan vb.nin yan tarafında bulunan dayanmaya yarayan parça.

   • Nice sonra sokak uyanıp pencereler açıldığında, o çoktan Hayriyanım'ın pencerelerini silip ardına kadar açmış, yollukları silkip evin önündeki merdivenin koluna atmış olurdu.— Nalân KARADUMAN, Şeyler Denizi, 2009, 17, Kavis Kitap
5. 5.

   Bir şeyin ayrıldığı bölümlerden her biri.

   • Hem bağlama çalmada hem de şiir söylemedeki ustalığı, oluşturduğu âşık kolundan anlaşılmaktadır.— Talat ÜLKER, Güzeller Bezenmiş Toya Gider, Türk Dili, 890, 2026, 88
6. 6.

   İş ekibi, grubu

   • Çarşamba günleri yapılan idare heyeti toplantıları bir (öğretmenler kurulu) manzarası halini alıyor. Başkan, Dil-Edebiyat Kolu başkanı, Kitapsaray kolu başkanı, Ar Kolu başkanı ve Spor Kolu başkanı hep öğretmen.— Ekmel İZDEM, Dünkü - Bugünkü Akhisar, 1944, 80, Ülkü Basımevi
7. 7.

   Sıra.

   • Yangın bir koldan Orta mahalleye, bir koldan da Rum mahallesine yürüdü.— Fahri ERDİNÇ, Acı Lokma, 2006, 55, Yordam Kitap
8. 8.

   Koyun, dana, kuzu vb.nde ön ayağın üst bölümü.

   • Bifteğin, bonfilenin, kolun, sırtın en güzelini verir, çanta dolusu parayla kapatırmış dükkânı Nuri Usta'm bir zamanlar.— Özgür ÇIRAK, Biz de Yarın Güleriz, 2024, 33, İletişim Yayınları
9. 9.

   bitki bilimi

   Ağaçlarda gövdeden ayrılan kalın dal.

10. 10.

    Bazı çalgıların elle tutulan sap bölümü.

11. 11.

    askerlik

    kanat

    • Kolun önündeyse dört tank, ilk çağlar canavarlarının dört zırhlı örneği gibi ilerliyordu.— Hasan İzzettin DİNAMO, Kutsal İsyan 6, 1974, 191, May Yayınları
12. 12.

    Bir halat oluşturan bükülmüş lif demetlerinden her biri.

13. 13.

    kolluk

    • Lakin böyle kardan yolların örtüldüğü bu gecede, koldan korku yoktu. Rahatça eğlenebilirlerdi.— R. H. Karay
14. 14.

    özel ad

    Bir soyadı.