komşu
isimkom·şu/comˈʃʊ/
Kelimeyi anlamak için
komşu, Türkçede bir isimdir. Temel anlamı: “Binalardaki yakın olan kimselerin birbirine göre aldıkları isim”. Bunun dışında 1 anlamı daha vardır. 7 deyim ya da atasözünde geçer.
Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.
Anlamları
- 1.
Binalardaki yakın olan kimselerin birbirine göre aldıkları isim
- 2.
sıfat
sınır ortaklığı bulunan
- Komşu bahçeler arasında da pek kullanılmayan yan kapılar vardı.— Ç. Altan
Dil bilgisi notu
- komşu, iki heceli (kom·şu) bir isimdir.
- Son hecesindeki ünlü kalın olduğu için kalın ünlülü ekler alır: komşular.
- Sözlükte bu maddeye bağlı 2 anlam, 7 atasözü ve 9 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.
Köken
Eski Türkçe konşı (konşı) - koşnı (koşnı, “konuş-mak”); “birlikte yakın yerlere konmak, yerleşmek”ten konuş-ı (konuş-ı), o da konşı (konşı), o da koñşı (koñşı), o da koñşu (koñşu), o da komşu (komşu)
Hâl ve iyelik çekimi
Göster
| Hâl | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | komşu | komşular |
| Belirtme | komşuyu | komşuları |
| Yönelme | komşuya | komşulara |
| Bulunma | komşuda | komşularda |
| Ayrılma | komşudan | komşulardan |
| İlgi | komşunun | komşuların |
| Kişi | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| benim | komşum | komşularım |
| senin | komşun | komşuların |
| onun | komşusu | komşuları |
| bizim | komşumuz | komşularımız |
| sizin | komşunuz | komşularınız |
| onların | komşusu | komşuları |
Atasözleri (7)
Birleşik ve türemiş sözcükler (9)
komşuca, komşucu, komşucuk, komşulu, komşuluk, komşusuz, komşuyken, komşuyla, komşuysa
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…