körlük

isimkör·lük/cøɾ.ˈɫyc/

Kelimeyi anlamak için

Körlük, görme yeteneğinin olmaması ya da yitirilmesidir. Bu "işlevini yitirme" fikri başka alanlara da taşınır: bıçağın kesmez hâle gelmesi ve bitkilerin tomurcuk vermemesi de körlük diye anılır. Mecazen gerçeği görememeyi anlatır: "siyasi körlük". Dikkatsizce ve beceriksizce yapılan iş için de kullanılır.

Yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır; editör incelemesi beklemektedir.

1.
tıp
görme engellilik
- Gözüne bakacağım. Körlük durumunu bilirim ben.— Cem KALENDER, Klan, 2009, 224, Kavis Kitap
2.
Kesmez olma durumu
- Bileği taşındaki bıçak bir ileri gidiyor, bir geriliyor, ağzının körlüğünü yok ediyordu.— Tarık Dursun K
3.
Bitkilerin tomurcuk vermemesi hâli.
4.
(mecaz) Dikkatsizce ve beceriksizce yapılan iş.
5.
(mecaz) Gerçeği görememe hâli.

Dil bilgisi notu

körlük, iki heceli (kör·lük) bir isimdir.
Ünlüyle başlayan bir ek aldığında sondaki “k” ünsüzü “ğ” olur: körlüğü, körlüğe.
Son hecesindeki ünlü ince olduğu için ince ünlülü ekler alır: körlükler.
Sözlükte bu maddeye bağlı 5 anlam ve 4 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.

Köken

kör + -lük

Hâl ve iyelik çekimi

Göster

Hâl çekimi
Hâl	Tekil	Çoğul
Yalın	körlük	körlükler
Belirtme	körlüğü	körlükleri
Yönelme	körlüğe	körlüklere
Bulunma	körlükte	körlüklerde
Ayrılma	körlükten	körlüklerden
İlgi	körlüğün	körlüklerin

İyelik ekleriyle
Kişi	Tekil	Çoğul
benim	körlüğüm	körlüklerim
senin	körlüğün	körlüklerin
onun	körlüğü	körlükleri
bizim	körlüğümüz	körlüklerimiz
sizin	körlüğünüz	körlükleriniz
onların	körlüğü	körlükleri

Birleşik ve türemiş sözcükler (4)

bellek körlüğü, gece körlüğü, renk körlüğü, bakar körlük

Topluluk yorumları

Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.

Yorumlar yükleniyor…