kötü

sıfatkö·tü/cø.ty/

Kelimeyi anlamak için

kötü, Türkçede bir sıfattır. Temel anlamı: “İstenilen, beğenilen nitelikte olmayan, hoşa gitmeyen, iyi karşıtı; bet, yaş, yavuz, bed, berbat, fena”. Bunun dışında 5 anlamı daha vardır. 9 deyim ya da atasözünde geçer.

Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.

1.
İstenilen, beğenilen nitelikte olmayan, hoşa gitmeyen, iyi karşıtı; bet, yaş, yavuz, bed, berbat, fena
- Hiçbir şey daha kötü olamaz/Kötü biten bir aşk sonrasından.— Ahmet TELLİ, Barbar ve Şehlâ, 2008, 73, Everest Yayınları
2.
Zararlı, tehlikeli
3.
Korku, endişe veren
- Yabancının bu kötü kastına yalnız azmimizle karşı koyduk.— R. E. Ünaydın
4.
Kaba ve kırıcı
- Kızına söylemedik kötü lakırdı bırakmamış.— M. Ş. Esendal
5.
Kişi veya toplum üzerinde olumsuz etkileri olan
6.
zarf
Aşırı, çok.

Dil bilgisi notu

kötü, iki heceli (kö·tü) bir sıfattır.
Sözlükte bu maddeye bağlı 6 anlam, 6 deyim, 3 atasözü ve 9 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.

Köken

Osmanlı Türkçesi كوتی sözcüğünden devralındı (köti), büyük olasılıkla Batı Ermenice kot'i ("cüzzamlı") kelimesinden alıntıdır; karş. Çanıllı Türkçesi kötü "zayıf, cılız"...

Deyimler (6)

Atasözleri (3)

Birleşik ve türemiş sözcükler (9)

kötü adam, kötü göz, kötü haber, kötü huylu, kötü kadın, kötü kalpli, kötü yol, iyi kötü, iyisiyle kötüsüyle

Topluluk yorumları

Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.

Yorumlar yükleniyor…