mahkeme

isimmah·ke·me/mah.ke.ˈme/

Kelimeyi anlamak için

mahkeme, Türkçede bir isimdir. Temel anlamı: “Bir yargıçtan veya bazen savcı ve yargıçlardan oluşan bir kurulun, yargı görevini yerine getirdikleri yer; yargı yeri, yargıevi, mahkeme kapısı”. Bunun dışında 1 anlamı daha vardır; hukuk alanlarında da kullanılır. 5 deyim ya da atasözünde geçer.

Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.

1.
hukuk
Bir yargıçtan veya bazen savcı ve yargıçlardan oluşan bir kurulun, yargı görevini yerine getirdikleri yer; yargı yeri, yargıevi, mahkeme kapısı
- Mahkemenin elinde bu iddiaları yalanlayacak bir belge yoktu.— T. Buğra
2.
hukuk
yargılama

Dil bilgisi notu

mahkeme, üç heceli (mah·ke·me) bir isimdir.
Son hecesindeki ünlü ince olduğu için ince ünlülü ekler alır: mahkemeler.
Sözlükte bu maddeye bağlı 2 anlam, 4 deyim, 1 atasözü ve 19 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.

Köken

Osmanlı Türkçesi محكمه, Arapça مَحْكَمَة (maḥkeme).

Hâl ve iyelik çekimi

Göster

Hâl çekimi
Hâl	Tekil	Çoğul
Yalın	mahkeme	mahkemeler
Belirtme	mahkemeyi	mahkemeleri
Yönelme	mahkemeye	mahkemelere
Bulunma	mahkemede	mahkemelerde
Ayrılma	mahkemeden	mahkemelerden
İlgi	mahkemenin	mahkemelerin

İyelik ekleriyle
Kişi	Tekil	Çoğul
benim	mahkemem	mahkemelerim
senin	mahkemen	mahkemelerin
onun	mahkemesi	mahkemeleri
bizim	mahkememiz	mahkemelerimiz
sizin	mahkemeniz	mahkemeleriniz
onların	mahkemesi	mahkemeleri

Deyimler (4)

mahkeme açmak
mahkeme de dayısı olmak
mahkemeye düşmek
mahkemeye vermek

Atasözleri (1)

mahkeme kadıya mülk değil

Birleşik ve türemiş sözcükler (19)

mahkeme kapısı, mahkeme kararı, mahkeme masrafı, ağır ceza mahkemesi, asliye ceza mahkemesi, asliye hukuk mahkemesi, adalet mahkemesi, adliye mahkemesi, aile mahkemesi, çocuk mahkemesi, idare mahkemesi, istinaf mahkemesi, meşhut cürümler mahkemesi, suçüstü mahkemesi, sulh hukuk mahkemesi, ticaret mahkemesi, trafik mahkemesi, uyuşmazlık mahkemesi, şeriye mahkemeleri

Topluluk yorumları

Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.

Yorumlar yükleniyor…