mahkûm

sıfatmah·kum

Kelimeyi anlamak için

mahkûm, Türkçede bir sıfattır. Temel anlamı: “hükümlü”. Bunun dışında 2 anlamı daha vardır. Mecaz anlamda da kullanılır. 2 deyim ya da atasözünde geçer.

Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.

1.
hukuk
hükümlü.
- Müebbet hapse mahkûm bir suçlu.
2.
mecaz
Zorunda olan; mecbur.
- Bu konularda yeni kuşağın yanında her zaman cahil kalmaya mahkûmuz.— H. Taner
3.
mecaz
Kötü bir sonuca varması kaçınılmaz olan.

Dil bilgisi notu

mahkûm, iki heceli (mah·kum) bir sıfattır.
Arapça kökenli bir kelimedir.
Sözlükte bu maddeye bağlı 3 anlam, 2 deyim ve 3 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.

Köken

Arapça محكوم (maḥkūm, “yargılanan, yargılanmış, birinin egemenliğinde olan”) sözcüğünden. Bu sözcük Arapça حكم (ḥakama, “yargıladı”) fiilinin mafˁūl vezninde edilgen fiil sıfatıdır.

Deyimler (2)

Birleşik ve türemiş sözcükler (3)

eli mahkûm, bordro mahkûmu, pranga mahkûmu

Topluluk yorumları

Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.

Yorumlar yükleniyor…