mevsim
isimmev·sim/mevˈsim/
Kelimeyi anlamak için
mevsim, Türkçede bir isimdir. Temel anlamı: “yılın, güneşten ısı, ışık alma süresi ve dolayısıyla iklim şartları bakımından farklılık gösteren dört bölümünden her biri, sezon”. Bunun dışında 6 anlamı daha vardır.
Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.
Anlamları
- 1.
yılın, güneşten ısı, ışık alma süresi ve dolayısıyla iklim şartları bakımından farklılık gösteren dört bölümünden her biri, sezon
- Bütün bir mevsim vur patlasın çal oynasın, eğlenildi.— S. F. Abasıyanık
- 2.
bazı atmosfer olaylarının en çok belirdikleri zaman
- Yağmur mevsimi. Fırtına mevsimi.
- 3.
herhangi bir ekimin yapıldığı veya bir ürünün yetiştiği dönem
- Kütahya'ya bir kiraz ve Bursa'ya bir şeftali mevsiminde gitmiştim.— A. Gündüz
- 4.
herhangi bir şeyin etkinlik dönemi
- Tiyatro mevsimi.
- 5.
çağ, dönem, zaman
- Sevda mevsimi gelince kuşlar bin türlü teranelerle minimini göğüslerini yırtarlar.— R. N. Güntekin
- 6.
yaşamın bir bölümü
- Yaşamın kış mevsimi yaşlılıktır.
- 7.
özel ad
Bir soyadı.
Dil bilgisi notu
- mevsim, iki heceli (mev·sim) bir isimdir.
- Arapça kökenli bir kelimedir.
- Son hecesindeki ünlü ince olduğu için ince ünlülü ekler alır: mevsimler.
- Sözlükte bu maddeye bağlı 7 anlam ve 9 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.
Köken
Arapça
Hâl ve iyelik çekimi
Göster
| Hâl | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | mevsim | mevsimler |
| Belirtme | mevsimi | mevsimleri |
| Yönelme | mevsime | mevsimlere |
| Bulunma | mevsimde | mevsimlerde |
| Ayrılma | mevsimden | mevsimlerden |
| İlgi | mevsimin | mevsimlerin |
| Kişi | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| benim | mevsimim | mevsimlerim |
| senin | mevsimin | mevsimlerin |
| onun | mevsimi | mevsimleri |
| bizim | mevsimimiz | mevsimlerimiz |
| sizin | mevsiminiz | mevsimleriniz |
| onların | mevsimi | mevsimleri |
Birleşik ve türemiş sözcükler (9)
mevsimce, mevsimci, mevsimcik, mevsimken, mevsimle, mevsimli, mevsimse, mevsimsi, mevsimsiz
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…