müeddep
sıfatmü·ed·dep
Kelimeyi anlamak için
müeddep, Türkçede bir sıfattır. Temel anlamı: “uslu”. Bazı anlamları artık pek kullanılmamaktadır.
Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.
Anlamları
- 1.
eskimiş
uslu.
- Mustafa Kutlu'nun hikâyeciliği ve deneme yazarlığı bu meselenin idrakindedir ve müeddep, kararlı ve estetik bir şekilde mütemadiyen bize şunu hatırlatır: İyiyi faydaya ve çıkara, doğruyu hesaba ve kitaba, güzeli hazza ve tene indirmeyin.— İbrahim KALIN, Mustafa Kutlu Deyince, Muhit, 75, 2026, 9
Dil bilgisi notu
- müeddep, üç heceli (mü·ed·dep) bir sıfattır.
- Arapça kökenli bir kelimedir.
- Ünlüyle başlayan bir ek aldığında sondaki “p” ünsüzü “b” olur: müeddebi, müeddebe.
- Son hecesindeki ünlü ince olduğu için ince ünlülü ekler alır: müeddepler.
Köken
Arapça
Hâl ve iyelik çekimi
Göster
| Hâl | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | müeddep | müeddepler |
| Belirtme | müeddebi | müeddepleri |
| Yönelme | müeddebe | müeddeplere |
| Bulunma | müeddepte | müeddeplerde |
| Ayrılma | müeddepten | müeddeplerden |
| İlgi | müeddebin | müeddeplerin |
| Kişi | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| benim | müeddebim | müeddeplerim |
| senin | müeddebin | müeddeplerin |
| onun | müeddebi | müeddepleri |
| bizim | müeddebimiz | müeddeplerimiz |
| sizin | müeddebiniz | müeddepleriniz |
| onların | müeddebi | müeddepleri |
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…