münasebet
isimmü·na·se·bet/my.naː.seˈbet/
Kelimeyi anlamak için
münasebet, Türkçede bir isimdir. Temel anlamı: “İlişki”. Bunun dışında 2 anlamı daha vardır.
Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.
Anlamları
- 1.
İlişki.
- 2.
İki şey arasındaki uygunluk.
- 3.
Sebep, vesile, gerekçe, neden.
Dil bilgisi notu
- münasebet, dört heceli (mü·na·se·bet) bir isimdir.
- Arapça kökenli bir kelimedir.
- Ek aldığında sondaki “t” ünsüzü yumuşamaz: münasebeti.
- Son hecesindeki ünlü ince olduğu için ince ünlülü ekler alır: münasebetler.
- Sözlükte bu maddeye bağlı 3 anlam ve 14 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.
Köken
Osmanlı Türkçesi مناسبت (münasebet) sözcüğünden devralındı, Arapça مُنَاسَبَة (münāsebe) sözcüğünden.
Hâl ve iyelik çekimi
Göster
| Hâl | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | münasebet | münasebetler |
| Belirtme | münasebeti | münasebetleri |
| Yönelme | münasebete | münasebetlere |
| Bulunma | münasebette | münasebetlerde |
| Ayrılma | münasebetten | münasebetlerden |
| İlgi | münasebetin | münasebetlerin |
| Kişi | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| benim | münasebetim | münasebetlerim |
| senin | münasebetin | münasebetlerin |
| onun | münasebeti | münasebetleri |
| bizim | münasebetimiz | münasebetlerimiz |
| sizin | münasebetiniz | münasebetleriniz |
| onların | münasebeti | münasebetleri |
Birleşik ve türemiş sözcükler (14)
münasebet almak, münasebet düşmek, münasebet kurmak, münasebete girmek, münasebeti düşmek, münasebetini getirmek, münasebetiyle, münasebetli, münasebetli münasebetsiz, münasebetsiz, münasebetsizce, münasebetsizlik, münasebetsizlik etmek, münasebette bulunmak
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…