peygamber
isimpey·gam·ber/pɛj.ɡɑm.ˈbɛɾ/
Kelimeyi anlamak için
peygamber, Türkçede bir isimdir. Temel anlamı: “İnsanlara Allah'ın emirlerini bildiren, onları Allah yoluna, dîne çağıran kimse”. 1 deyim ya da atasözünde geçer.
Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.
Anlamları
- 1.
İnsanlara Allah'ın emirlerini bildiren, onları Allah yoluna, dîne çağıran kimse
- Ey şehîd oğlu şehîd, isteme benden makber Sana âgûşunu açmış duruyor Peygamber.
Dil bilgisi notu
- peygamber, üç heceli (pey·gam·ber) bir isimdir.
- Son hecesindeki ünlü ince olduğu için ince ünlülü ekler alır: peygamberler.
- Sözlükte bu maddeye bağlı 1 atasözü ve 15 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.
Köken
Osmanlı Türkçesi پیغامبر, Farsça پیامبر (“haber getiren”)
Hâl ve iyelik çekimi
Göster
| Hâl | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | peygamber | peygamberler |
| Belirtme | peygamberi | peygamberleri |
| Yönelme | peygambere | peygamberlere |
| Bulunma | peygamberde | peygamberlerde |
| Ayrılma | peygamberden | peygamberlerden |
| İlgi | peygamberin | peygamberlerin |
| Kişi | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| benim | peygamberim | peygamberlerim |
| senin | peygamberin | peygamberlerin |
| onun | peygamberi | peygamberleri |
| bizim | peygamberimiz | peygamberlerimiz |
| sizin | peygamberiniz | peygamberleriniz |
| onların | peygamberi | peygamberleri |
Atasözleri (1)
- Nuh der, peygamber demez
Birleşik ve türemiş sözcükler (15)
peygamber ağacı, peygamber balığı, peygamber çiçeği, peygamber dikeni, peygamber üzümü, peygamberce, peygamberci, peygambercik, peygamberdevesi, peygamberken, peygamberle, peygamberli, peygamberlik, peygamberse, peygambersiz
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…