rabıta
isimra·bı·ta
Kelimeyi anlamak için
Rabıta, Arapçadan gelen ve "bağ" fikrini taşıyan bir kelimedir. İnsanlar ve şeyler arasındaki ilişkiyi, düşünceler arasındaki tutarlılığı anlatır: "sözleri arasında rabıta yok". Düzen ve sıra anlamı da buradan gelir. Tasavvufta müridin şeyhi aracılığıyla gönlünü Allah'a bağlamasına denir. Günümüzde daha çok edebî ya da dinî metinlerde karşımıza çıkar.
Yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır; editör incelemesi beklemektedir.
Anlamları
- 1.
bağ.
- 2.
ilişki.
- 3.
Birbirini tutma, tutarlık.
- 4.
Düzen, sıra.
- 5.
Birbirine geçmeli tahtadan bir döşeme türü.
- Yüksek tavanlı odada rabıta döşemelerin insanın ayağının altında gıcırdaması, çivit mavisi duvarların göz alıcılığı ve iki cepheli manzaranın dinlendiriciliği bir sağaltım merkezini andırıyordu.— Cem KALENDER, Klan, 2009, 67, Kavis Kitap
- 6.
İslam
Tarikatlarda müridin şeyhi aracılığıyla kalbini Allah'a bağlaması.
Dil bilgisi notu
- rabıta, üç heceli (ra·bı·ta) bir isimdir.
- Arapça kökenli bir kelimedir.
- Son hecesindeki ünlü kalın olduğu için kalın ünlülü ekler alır: rabıtalar.
Köken
Arapça رابطة (rābiṭa(t), “bağlantı, bağ”) sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Arapça ربط (rabaṭa, “bağladı, ilikledi”) fiilinin fāˁila(t) vezninde etken fiil sıfatının dişil (müennes) hâlidir.
Hâl ve iyelik çekimi
Göster
| Hâl | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | rabıta | rabıtalar |
| Belirtme | rabıtayı | rabıtaları |
| Yönelme | rabıtaya | rabıtalara |
| Bulunma | rabıtada | rabıtalarda |
| Ayrılma | rabıtadan | rabıtalardan |
| İlgi | rabıtanın | rabıtaların |
| Kişi | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| benim | rabıtam | rabıtalarım |
| senin | rabıtan | rabıtaların |
| onun | rabıtası | rabıtaları |
| bizim | rabıtamız | rabıtalarımız |
| sizin | rabıtanız | rabıtalarınız |
| onların | rabıtası | rabıtaları |
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…