şeref

isimşe·ref/ʃe.ˈɾef/

Kelimeyi anlamak için

Şeref, bir kişinin toplum içinde saygı görmesini sağlayan onur ve itibardır: "şerefini korumak". İyi ün ve şöhret anlamı da taşır. Gündelik dilde bir durumun kişiye kazandırdığı mutluluk ve onuru anlatır: "sizi tanımak bir şeref". "Şerefe!" kadeh kaldırırken söylenir. Ayrıca bir erkek adıdır.

Yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır; editör incelemesi beklemektedir.

1.
başkasının birine gösterdiği saygının dayandığı kişisel değer
- İnsanın şerefini ayaklar altına alırlar.
- Yurdunun şerefinin herşeyin üstünde olduğunu söyledi.
2.
toplumca kabul kabul edilmiş iyi şöhret
- Kolay şöhret, güç sanatın şerefini daima kıskanmıştır.— F. R. Atay
3.
Başkasının, birine gösterdiği saygının dayandığı kişisel değer, onur
- "İnsanın şerefi. Yurdun şerefi."
4.
Toplumca benimsenmiş iyi şöhret
- "Kolay şöhret, güç sanatın şerefini daima kıskanmıştır."— F. R. Atay
5.
özel ad
Bir erkek ismi.

Dil bilgisi notu

şeref, iki heceli (şe·ref) bir isimdir.
Son hecesindeki ünlü ince olduğu için ince ünlülü ekler alır: şerefler.
Sözlükte bu maddeye bağlı 5 anlam ve 28 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.

Köken

Osmanlı Türkçesi شرف, o da Arapça شَرَف (şaraf) sözcüğünden gelmektedir.

Hâl ve iyelik çekimi

Göster

Hâl çekimi
Hâl	Tekil	Çoğul
Yalın	şeref	şerefler
Belirtme	şerefi	şerefleri
Yönelme	şerefe	şereflere
Bulunma	şerefte	şereflerde
Ayrılma	şereften	şereflerden
İlgi	şerefin	şereflerin

İyelik ekleriyle
Kişi	Tekil	Çoğul
benim	şerefim	şereflerim
senin	şerefin	şereflerin
onun	şerefi	şerefleri
bizim	şerefimiz	şereflerimiz
sizin	şerefiniz	şerefleriniz
onların	şerefi	şerefleri

Birleşik ve türemiş sözcükler (28)

namus ve şeref, şeref azası, şan ve şeref, şeref misafiri, şeref sözü, şeref üyesi, eşref, müşerref, şerefçe, şerefçi, şerefçik, şerefiye, şerefken, şerefle, şerefli, şerefse, şerefsiz, Eşref, Müşerref, Şeref'çe, Şeref'ken, Şeref'le, Şeref'se, Şerefçi, Şerefçik, Şerefiye, Şerefli, Şerefsiz

Topluluk yorumları

Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.

Yorumlar yükleniyor…