sıfat
isimsı·fat/sɯ.ˈfat/
Kelimeyi anlamak için
sıfat, Türkçede bir isimdir. Temel anlamı: “bir kişinin görev, ödev, toplumsal veya hukukî bakımdan yeri ve özelliği”. Bunun dışında 2 anlamı daha vardır; anatomi ve dil bilimi alanlarında da kullanılır. 1 deyim ya da atasözünde geçer.
Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.
Anlamları
- 1.
bir kişinin görev, ödev, toplumsal veya hukukî bakımdan yeri ve özelliği
- Baş vezir sıfatıyla hükûmet işlerini idare eder.— R. H. Karay
- Beyaz (ev), güzel (çocuk), beş (gün), bu (kitap) gibi kelimeler sıfattır.
- 2.
anatomi
dış görünüş, kılık, yüz
- Takındığı bu sıfatı boynundaki kravattan fazla mühimsediği yoktu.— F. R. Atay
- 3.
dil bilimi
bir ismi, kemiyet, vasıf, yer, sıra v.s. bakımından niteleyen, belirten kelime
- "Güzel bir kadın" cümlesinde güzel kelimesi sıfat, "Güzel geldi" cümlesinde isimdir.
Dil bilgisi notu
- sıfat, iki heceli (sı·fat) bir isimdir.
- Ek aldığında sondaki “t” ünsüzü yumuşamaz: sıfatı.
- Son hecesindeki ünlü kalın olduğu için kalın ünlülü ekler alır: sıfatlar.
- Sözlükte bu maddeye bağlı 3 anlam, 1 deyim ve 10 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.
Köken
Osmanlı Türkçesi صفت, Arapça صِفَة (ṣife).
Hâl ve iyelik çekimi
Göster
| Hâl | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | sıfat | sıfatlar |
| Belirtme | sıfatı | sıfatları |
| Yönelme | sıfata | sıfatlara |
| Bulunma | sıfatta | sıfatlarda |
| Ayrılma | sıfattan | sıfatlardan |
| İlgi | sıfatın | sıfatların |
| Kişi | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| benim | sıfatım | sıfatlarım |
| senin | sıfatın | sıfatların |
| onun | sıfatı | sıfatları |
| bizim | sıfatımız | sıfatlarımız |
| sizin | sıfatınız | sıfatlarınız |
| onların | sıfatı | sıfatları |
Deyimler (1)
- sıfatına tükürmek
Birleşik ve türemiş sözcükler (10)
sıfat isim, sıfat tamlaması, sıfatça, sıfatçı, sıfatçık, sıfatken, sıfatla, sıfatlı, sıfatsa, sıfatsız
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…