şuur
isimşu·ur/ʃuːr/
Kelimeyi anlamak için
Temel fikir, insanın kendi varlığını ve çevresini fark edip anlama yeteneğidir; bilinç. Anlayış, idrak, bir şeyin inceliklerini kavrama ve vicdan anlamları bu çekirdekten çıkar. Tasavvufta nefsin anlama ulaşmasının ilk aşamalarını da anlatır. Günlük dilde "şuursuzca davranmak" düşünmeden hareket etmeyi, "şuurunu kaybetmek" bayılmayı bildirir.
Yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır; editör incelemesi beklemektedir.
Anlamları
- 1.
Anlayış, idrak. Vicdan. Hiss-i zâhirle duymak.
- 2.
Nefsin mânâya ilk vusul mertebeleridir. (E.T.)
- 3.
Kendi varlığından haberi olma.
- 4.
Bir şeyi hoşça tanıma.
- 5.
İnceliklerini iyice idrak etme.
- 6.
(Şa'r. C.) Kıllar.
- 7.
felsefe
İnsanın kendisini ve çevresini tanıma kabiliyeti.
- 8.
(mecaz) Temel bilgi, temel görüş.
- 9.
İdrak ve bilgilerin zihinde aydınlık ve berrak olarak izlenme süreci.
- İdeolojiler, bir tasavvurlar bütünüdür ama bu tasavvurların çok defa şuurla bir alakası yoktur.— C. Meriç
Dil bilgisi notu
- şuur, iki heceli (şu·ur) bir isimdir.
- Son hecesindeki ünlü kalın olduğu için kalın ünlülü ekler alır: şuurlar.
- Sözlükte bu maddeye bağlı 9 anlam ve 9 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.
Köken
Osmanlı Türkçesi شعور, Arapça شُعُور (şuʿūr).
Hâl ve iyelik çekimi
Göster
| Hâl | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | şuur | şuurlar |
| Belirtme | şuuru | şuurları |
| Yönelme | şuura | şuurlara |
| Bulunma | şuurda | şuurlarda |
| Ayrılma | şuurdan | şuurlardan |
| İlgi | şuurun | şuurların |
| Kişi | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| benim | şuurum | şuurlarım |
| senin | şuurun | şuurların |
| onun | şuuru | şuurları |
| bizim | şuurumuz | şuurlarımız |
| sizin | şuurunuz | şuurlarınız |
| onların | şuuru | şuurları |
Birleşik ve türemiş sözcükler (9)
şuuraltı, şuurca, şuurken, şuurla, şuurlanma, şuurlu, şuursa, şuursuz, tahteşşuur
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…