İçeriğe geç
2Wsözlük
GirişKayıt ol

tabiat

isimta·bi·at

+ Anlam öner

Kelimeyi anlamak için

Temel anlamı, insanın dışında kendiliğinden var olan dünya, yani doğadır: "tabiat güzellikleri". Bir şeyin ya da kişinin doğal özelliği ve huyu da "tabiat"tır: "sert bir tabiatı var". Güzeli ayırt etme yeteneği anlamında zevki de karşılar. Halk dilinde bağırsakların çalışma düzeni için de kullanılır: "tabiatı bozuk".

Yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır; editör incelemesi beklemektedir.

Anlamları

  1. 1.

    doğa

    • İnsan zekâsı tabiatın içinde değil, tabiatın yanında ayrı bir kuvvettir.— A. Haşim
  2. 2.

    Doğal özellik

    • Arazinin tabiatı.
  3. 3.

    Dış dünyanın dağlar, denizler, kırlar vb. daha çok güzelliğiyle insana hitap eden tarafı.

  4. 4.

    İnsanın sahip olduğu güce karşılık, dış dünyada hüküm sürmekte olan düzenden doğan güç.

  5. 5.

    Huy

    • Mağrur, bazen zalim olacak kadar hiddetli, bazen çok müşfik ve hassas bir tabiattadır.— A. H. Çelebi
  6. 6.

    Güzeli ayırma melekesi; zevk

    • Abdi Bey, tabiat sahibi, altıncı kat terasında böyle bir bahçe tanzimi, doğrusu takdire şayan.— A. İlhan
  7. 7.

    İnsanın büyük abdest bozma kolaylığı veya zorluğu.

Dil bilgisi notu

  • tabiat, üç heceli (ta·bi·at) bir isimdir.
  • Arapça kökenli bir kelimedir.
  • Sözlükte bu maddeye bağlı 7 anlam ve 3 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.

Köken

Arapça طَبِيعَة (ar) (ṭabīʿa)

Birleşik ve türemiş sözcükler (3)

tabiat bilgisi, tabiat harikası, tabiat kanunu

Topluluk yorumları

Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.

Yorumlar yükleniyor…