tebelleş
sıfatte·bel·leş/te.beɫ.ˈɫeʃ/
Kelimeyi anlamak için
tebelleş, Türkçede bir sıfattır. Temel anlamı: “İstenmediği hâlde, birinden veya bir yerden ayrılmayan, gitmeyen, musallat olan”. Bazı anlamları artık pek kullanılmamaktadır.
Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.
Anlamları
- 1.
eskimiş
İstenmediği hâlde, birinden veya bir yerden ayrılmayan, gitmeyen, musallat olan.
Dil bilgisi notu
- tebelleş, üç heceli (te·bel·leş) bir sıfattır.
Köken
Osmanlı Türkçesi تبلش, o da Arapça تَبَيَّضْ (tebeyyaḍ).
Birleşik ve türemiş sözcükler (2)
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…