usta
isimus·ta/us̪ˈt̪ɑ/
Kelimeyi anlamak için
usta, Türkçede bir isimdir. Temel anlamı: “bir zanaatı gereği gibi öğrenmiş olan ve kendi başına yapabilen kimse”. Bunun dışında 6 anlamı daha vardır; tarih alanlarında da kullanılır. 2 deyim ya da atasözünde geçer.
Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.
Anlamları
- 1.
bir zanaatı gereği gibi öğrenmiş olan ve kendi başına yapabilen kimse
- Nöbetçi, ustanın anasına ters ters baktı.— N. Hikmet
- 2.
zanaat öğreticisi
- 3.
zanaatçılar için unvan
- Üzeyir usta yoldan geçmeyeceğimizi söyledi.— R. H. Karay
- 4.
tarih
Osmanlı Devleti'nde saraydaki cariye ve hizmetlilerin kıdemlisi
- 5.
akıl veren veya öğreten kimse
- Kız sana bir hâl olmuş, kim senin ustan— ? - R. H. Karay
- 6.
sıfat
eli uz, işinin eri, becerikli, mahir
- Bunların hepsi de çok güzel sesli ve oyunun en ustaları arasından seçildi.— T. Buğra
- 7.
özel ad
Bir soyadı.
Dil bilgisi notu
- usta, iki heceli (us·ta) bir isimdir.
- Son hecesindeki ünlü kalın olduğu için kalın ünlülü ekler alır: ustalar.
- Sözlükte bu maddeye bağlı 7 anlam ve 2 atasözü bulunur.
Köken
Eski Türkçe us+ta 'us'sözcüğü akılı anlamın kullanılır ve 'ta'sözcüğü ise sahiplik anlamında kullanılır.
Hâl ve iyelik çekimi
Göster
| Hâl | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| Yalın | usta | ustalar |
| Belirtme | ustayı | ustaları |
| Yönelme | ustaya | ustalara |
| Bulunma | ustada | ustalarda |
| Ayrılma | ustadan | ustalardan |
| İlgi | ustanın | ustaların |
| Kişi | Tekil | Çoğul |
|---|---|---|
| benim | ustam | ustalarım |
| senin | ustan | ustaların |
| onun | ustası | ustaları |
| bizim | ustamız | ustalarımız |
| sizin | ustanız | ustalarınız |
| onların | ustası | ustaları |
Atasözleri (2)
- Analık usta, yumağı ufak yapar; çocuklar usta, ekmeği çifte kapar
- Bakmakla usta olunsa kasap olurdu
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…