uyku
isimuy·ku/uj.ˈku/
Kelimeyi anlamak için
Bilincin geçici olarak kapandığı, vücudun dinlendiği doğal durumdur: "uykuya dalmak", "uykusu gelmek". Mecazda çevrede olup bitenlerin farkında olmamayı, aymazlığı anlatır: "Gaflet uykusu." Doğadaki durgunluk için de kullanılır: "Doğa kış uykusunda."
Yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır; editör incelemesi beklemektedir.
Anlamları
- 1.
Dış uyaranlara karşı bilincin, bütünüyle veya bir bölümünün yittiği, tepki gücünün zayıfladığı ve her türlü etkinliğin büyük ölçüde azaldığı dinlenme durumu; hab
- Hiç kimse bir diğerinin yerine karnını doyuramaz, hiç kimse bir başkasının uykusunu uyuyamaz.— İsmet Özel
- 2.
mecaz
Çevrede olup bitenin farkında olmama.
- 3.
mecaz
Doğada görülen sükûnet durumu
- 4.
mecaz
aymazlık
Dil bilgisi notu
- uyku, iki heceli (uy·ku) bir isimdir.
- Sözlükte bu maddeye bağlı 4 anlam, 25 deyim, 4 atasözü ve 2 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.
Köken
Eski Türkçe
Deyimler (25)
- ağır uyku
- deliksiz uyku
- derin uyku
- ebedî uyku
- uyku felci
- gaflet uykusu
- gözü uyku tutmamak
- kuş uykusu
- öğle uykusu
- tilki uykusu
- uyku apnesi
- uyku çekmek
- uyku ilacı
- uyku hastalığı
- uyku gözünden akmak
- uyku sersemi
Tümünü göster (25)Daha az göster
Atasözleri (4)
Birleşik ve türemiş sözcükler (2)
Topluluk yorumları
Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.
Yorumlar yükleniyor…