yakın

sıfatya·kın/ˈja.kɯn/

Kelimeyi anlamak için

yakın, Türkçede bir sıfattır. Temel anlamı: “Az bir ara ile ayrılmış olan”. Bunun dışında 8 anlamı daha vardır. 7 deyim ya da atasözünde geçer.

Bu özet, maddedeki tanımlardan otomatik derlenmiştir.

1.
Az bir ara ile ayrılmış olan.
2.
Küçük, önemsiz değişikliklerle birbirinden ayrılan.
- İklim ile toprağın bereketi ve insanın faaliyeti arasında yakın bir münasebet vardır.— Cemil Meriç
3.
Aralarında sıkı ilgi bulunan.
4.
Benzeyen, andıran, yaklaşan.
- Beş dönüme yakın bahçesi bir ormanı andırırdı.— Ömer Seyfettin
5.
Erişmesi, olması zaman bakımından yaklaşmış olan.
- Elli yaşında adam, ellisine yakın kadın...— Sait Faik Abasıyanık
6.
isim
Uzak olmayan yer.
- Yakınımızda otururlar.
7.
isim
Aralarında sıkı ilişki olan arkadaş, dost veya akraba.
- En yakınlarından başlayarak herkese hayatı cehennem ettiği de doğrudur.— M. Mungan
8.
zarf
Uzak olmadan.
- Gelin, bana yakın oturun lütfen.
9.
isimözel ad
Bir soyadı.

yakın, iki heceli (ya·kın) bir sıfattır.
Son hecesindeki ünlü kalın olduğu için kalın ünlülü ekler alır: yakınlar.
Sözlükte bu maddeye bağlı 9 anlam, 7 atasözü ve 14 birleşik ya da türemiş sözcük bulunur.

Eski Türkçe yak (yak), yağu (yağu).

Göster

Yorum yazmak için giriş yapın ya da kayıt olun.

Yorumlar yükleniyor…