yüksek

Anlamları

1. 1.

   Altı ile üstü arasındaki uzaklık çok olan, alçak karşıtı.

   • Mekik dokuduğu yüksek bez tezgâhından kalktı.— Ö. Seyfettin
2. 2.

   Belirli bir yere göre daha yukarıda bulunan; ali, mürtefi.

3. 3.

   Güçlü, şiddetli olan.

   • Yüksek basınç.
4. 4.

   Etkili olan.

   • Gönlünün matemiyle mağrur olan kimseye. Cihanın acep hangi sevinci yüksek gelir— ? - E. B. Koryürek
5. 5.

   Derece veya makamı bakımından üstün

   • Yüksek kurul.
6. 6.

   Normal değerlerin üstünde olan.

   • Türk milletinin karakteri yüksektir.— Atatürk
7. 7.

   mecaz

   erdemli.

   • Vatana gözyaşı döktünse eğer. Varlığın bu yüksek gururu anlar.— E. B. Koryürek
8. 8.

   Toplum içinde para, ün vb. bakımından üstünlüğü olan.

9. 9.

   isim

   Yukarıda, üst tarafta olan yer.

   • Yüksekten avluya açılmış iki pencereden aydınlık alıyordu.— M. Ş. Esendal
10. 10.

    isimözel ad

    Diyarbakır ili Merkez ilçesine bağlı bir köy.