Sözlük dizini
“D” harfi
6.492 madde
- dilimlemeisimDilimlemek işi
- dilimlemekfiildilimlere ayırmak, dilim dilim etmek
- dilimlenmekfiildilimlere bölünmek veya ayrılmak
- dilin cirmri küçük, cürmü büyükatasözüDil küçük bir nesnedir, ama büyük suç işler. Söylediği kötü sözlerle kişinin başını belaya sokar.
- dilin kemiği yokatasözüDil her yana dönebilir; önce söylediğini sonra başka biçimlere sokabilir; tam tersine çevirebilir.
- dilinden anlamakfiilbir canlının çıkardığı seslerden ya da onun davranışlarından ne anlatmak istediğini anlamak.
- diline pelesenk etmekifadeAynı şeyi durmadan ve her yerde tekrarlamak
- diline sağlam olmakfiilsaklanacak konuları açığa vurmamak.
- dilingirisim(Kars ağzı) marangoz
- dilini bağlamakfiilBir kimseyi herhangi bir sebeple söz söyleyemez duruma getirmek, susmak zorunda bırakmak
- dilini değdirmemekfiilhiç yememek.
- dilini eşek arısı soksunifadeHoşa gitmeyen bir şey konuşan kimseye söylenen bir ilenme sözü.
- dilini tutamamakfiilSonunu düşünmeden, gelişigüzel konuşmak
- dilini tutmakfiilSonunu düşünmeden, gelişigüzel konuşmaktan sakınmak
- dilini yutmakifadeKorku, heyecan, sevinç gibi nedenlerden konuşamamak; sessiz kalmak.
- dilini zaptetmekifadeKonuşmamak
- dilinimisimdilinme
- dilinin altında bir şey olmakfiilBir kimsenin sözlerinden, açıkça söylemediği bir şeyler anlaşılmama durumu.
- dilinin altındaki baklayı çıkarmakifadesöyleyemediği bir durumu ya da sözü ifade etmek
- dilinin altındaki baklayı çıkartmakifadeSöylemekten kaçınılan bir şeyi bir şekilde söylettirmek, ortaya dökmek.
- dilinin belasını çekmekfiilölçüsüz, düşüncesiz konuşmak yüzünden zarar görmek.
- dilinin ucuna gelmekfiilsöyleyecek duruma gelmişken vazgeçmek.
- dilinmeisimDilinmek işi
- dilinmekfiilDilmek işi yapılmak
- dilişisimDilmek işi veya biçimi
- dilleksıfatdedikoducu
- dillendirmeisimDillendirmek işi
- dillendirmekfiil(biri) hakkında dedikodu yapılmasına sebep olmak
- dillenmeisimDillenmek durumu
- dillenmekfiil(çocuk) konuşmaya başlamak