Sözlük dizini
“D” harfi
6.492 madde
- dedirmekfiilDemek zorunda bırakmak.
- dedirtmeisimDedirtmek işi
- dedirtmekfiilDemek zorunda bıraktırmak
- dediği çıkmakfiilSöylediği şey gerçekleşmek.
- dediğim dedik, çaldığım düdükifade"Başkalarını dinlemeyip, sadece kendi kararlarını uygulamaya çalışmak" anlamında kullanılan bir söz.
- dediğim dedik, öttürdüğüm düdükifade"Başkalarını dinlemeyip, sadece kendi kararlarını uygulamaya çalışmak" anlamında kullanılan bir söz.
- dediğim dedikçiisimHer isteğini yaptıran, inatçı, iddiacı (kimse)
- dediğinden çıkmakifadeSözünü dinlememek.
- dediğine gelmekfiilBirinin düşüncesini önce kabul etmezken sonradan doğru bulup kabul etmek
- dediğine kara demekfiilInatçılık ederek karşısındaki ile anlaşmaya yanaşmamak
- dedüksiyonisimDoğru öncüllerden kalktığında, zorunlu olarak doğru sonuç veren çıkarım türü
- defisimsavma
- defaisimkere
- defaatlezarfDefalarca.
- defaktosıfatuygulamada olan
- defalarcazarfSık sık, sürekli olarak
- defansisimsavunma
- defansifisimsavunmalı
- defatenzarfAnsızın, birdenbire
- defektisimEksiklik, kusur, şekil bozukluğu.
- defetmeisimkovma
- defetmekfiilkovmak
- defiisimtaraflardan birinin kendisine açılan davada borçtan kurtulmak için başvurduğu her türlü yol
- defibela kabîlindenifadebir belayı savarcasına.
- defibratörisimYongaları liflerine ayrıştırmak için kullanılan özel alet.
- defigam etmekfiilÜzüntüyü, sıkıntıyıatmak
- defihacetisimKüçük veya büyük abdest bozma
- defihacet etmeisimBüyük abdest bozma
- defihacet etmekfiilBüyük abdest bozmak
- defileisimYeni moda giyecekleri göstermek için canlı mankenlerin yaptığı gösteri