Sözlük dizini
“E” harfi
118 madde · Yöresel
- elciisimbazı yörelerde mevsimlik tarım işçisi toplayıp işçi ile işveren arasında aracılık yapan kişi.
- esleksıfatBaşkasının buyruk ve dileklerini yerine getiren, söz tutan, yumuşak başlı, itaatli, muti.
- ebişmekfiilÇocuğu sırtına almak, sırtlamak.
- esirikliisimKızgın, öfkeli, sinirli
- eyilikisim(Kıbrıs, Düziçi ağzı) İyilik.
- eyisıfat(Kıbrıs, Düziçi, Erzurum, Sivas, Kütahya, Diyarbakır, Şanlıurfa, Zonguldak, Bartın, Karabük ağzı) (Ordu, Uşak, Havza ağzı) İyi.
- ehaliisim(Kıbrıs, Muş, Erzurum ağzı) Ahali, halk, yerli halk.
- enizisim(Nevşehir, Niğde ağzı) Boş duran tarla.
- eteği uzunisim(*Bor)-(Niğde ağzı) zengin
- efir üfürisimhava akımı
- ersenekisimerkeğe düşkün kadın
- emciisimeczacı
- elleñgeçisim(Düziçi ağzı) Yengeç
- ellağamzarfgaliba
- eli sağanliisim(Düziçi ağzı) Elin beceriksiz olması, birisinin elinden beceriksizce kaza gelmesi.
- ezzaneciligisim(Düziçi ağzı) eczacılık
- ezzaneciisim(Düziçi ağzı) eczaneci
- ezzaneisim(Düziçi ağzı) eczane
- editlemekfiilHerhangi bir şeyin içeriğini ya da görünüşü değiştirme işlemi, düzenlemek.
- ereziisimirade, buyruk
- ellamzarf(Sivas, Havza ağzı) herhalde, galiba, Allahüâlem
- eringeçisim(Adana, Kahramanmaraş, Afyonkarahisar, İzmir, Eskişehir, Hatay, Düziçi ağzı) (Tokat, Sivas, Kayseri, Nevşehir, Konya, Havza ağzı) Erinen, tembel, üşengeç
- eyipisim(Diyarbakır ağzı) ayıp, kusur
- elbirisim(Adana ağzı) Elçi, aracı
- efuliisim(Karadeniz ağzı) Sevgili
- ermanıisimErmeni.
- esmer vatandaşisimçingene
- evlürüzarfyeterli
- evcezarfevcek
- enezesıfatcılız, zayıf, güçsüz