Sözlük dizini
“E” harfi
4.214 madde
- emir cümlesiisimyüklemi emir kavramı veren cümle
- emir eriisimSubayların kıt'a ve daire dışında buyruklarında bulunan er, emirber
- emir etmekfiilBkz emretmek
- emir kipiisimfiilin yapılmasını dileyen veya emreden isteme kipi
- emir kuluisimbir işi, aldığı buyruk gereğince yapmak yükümlülüğünde olan kimse, buyruk kulu
- emir siygasıisimbuyrum kipi
- emir subayıisimYüksek rütbeli komutanların emrine verilmiş subay
- emir vermekfiilBuyurmak, buyruk vermek
- emirberisimEmir eri
- emircikisimYalıçapkınıgiller familyasından bir kuş türü
- emirlikisimBir emirle yönetilen bölge
- emirnameisimYazılı buyruk
- emisyonisimÇıkarma
- emişisimEmme işi.
- emişmeisimEmişmek işi veya durumu
- emişmekfiilKarşılıklı olarak emmek
- emiştirmeisimEmiştirmek işi
- emiştirmekfiilEmişmelerini sağlamak
- emlakisimarsa, bahçe, ev gibi gayrimenkûl ve mülklerin ortak adı
- emlak bürosuisimEmlak alım satımı, kiralanması ile uğraşan iş yeri; emlakçı.
- emlak kredisiisimKonut kredisi
- emlak ofisiisimTaşınmaz mal varlıklarının alım satımı ve kiralanması ile ilgilenen işletmeler, emlakçı
- emlakçıisimTicari ve yasal prosedürlere göre kişi ve kurumlara emlak kiralama, satış vb. konularda aracılık etme, danışmanlık hizmetleri sunma ve konuyla ilgili tapu, kadastro, belediye, noter ve vergi dairelerindeki resmî işlemleri takip etme bilgi ve becerisine sahip nitelikli kişi
- emlakçılıkisimEmlakçı olma durumu
- emlekisimbirinci anlam Anası ölen kuzuları başkasına emzirme.
- emlemeisimEmlemek işi veya durumu
- emlemekfiilİlaç sürmek, ilaç vermek
- emlikisimEmme dönemindeki küçük çocuk
- emmeisimemmek işi
- emme basma tulumbaisimHem çeken hem de ileten tulumba; alavere tulumbası.