Sözlük dizini
“Y” harfi
177 madde · Yöresel
- yalavuzisimyalnız, yalavüz
- yaglisıfat(Diyarbakır ağzı) yağlı
- yırıkisimYırtılmış
- yalavuisimAlev
- yunnakisim(Havza ağzı) Çamaşır yıkanan yer, çamaşırlık.
- yenlikisim(Trabzon, Giresun, Samsun, Ordu, Rize, Havza ağzı) Hafif, ağır olmayan.
- yürülekzarfyürüyerek
- yazığı gelmekisimacımak
- yavaşımaisim(Düziçi, Adana, Bolu, Düzce, Kahramanmaraş ağzı) Yavaşlama
- yavaşımakfiil(Düziçi, Adana, Bolu, Düzce, Kahramanmaraş ağzı) Yavaşlamak
- yüzgüisim(Asmasız)-(Niğde ağzı) ayna
- yüzeğenisim(Çorum ağzı) İyi yüzen.
- yosnatmakfiil(Kalkan *Kaş)-(Antalya ağzı) Yanıltmak, yanlış bilgi vermek: Ben okula gidiyordum, gezmeğe gidiyor diye yosnattılar.
- yazağzıisim(Isparta ağzı)(Kütahya ağzı)(Eskişehir ağzı)(Sivas ağzı) ilkbahar
- yuyunmakfiil(Kars ağzı) Yıkanmak, çimmek.
- yuyunmaisim(Kars ağzı) Yıkanmak, çimmek, yuyunmak işi.
- yarnıkisim(Kayseri ağzı) Deri yayık.
- yanarayıisim(Adana ağzı) temmuz
- yerbeyerzarf(Erzurum ağzı) Yerli yerinde.
- yenilsıfat(Denizli ağzı), (Çanakkale ağzı), (İstanbul ağzı), (Sinop ağzı) Hafif
- yaştaşisim(Trabzon ağzı) Yaşıt
- yeyintiisim(Kars ağzı), (Sivas ağzı) rüşvet
- yazgaçisim(Konya ağzı) yazı için kullanılan alet.
- yalavızisimYalnız
- yalavüzisimYalınız.
- yalpacıisimKararsız, kaypak, sözüne güvenilmez kişi.
- yalvaisimkörtavuk veya meşetavuğu da denilen bir av hayvanı
- yalvacıisimBüyücü.
- yelebükisimEkin aralarında biten bir çeşit asalak ot
- yelpüseisimAltınla birlikte takılan yürek biçiminde, gümüş, ince üstü savatlanmış takı.