Sözlük dizini
“Y” harfi
6.502 madde
- yer özekçilikisimYer yuvarlığını evrenin merkezi sayanların görüşü, jeosantrizm
- yer üstüisimYerin yüzeyi üstündeki bölümü
- yeralanisimovada yükselen küçük tepe, höyük
- yeraltısıfatGizli ve yasa dışı.
- yeraltı dünyasıisimYasal olmayan, kirli ve karanlık işlerin gerçekleştirildiği ortam.
- yerb.kısaltmaYer bilimi (jeoloji)
- yerberiisimBir gök cisminin gerçek veya görünür yörüngesinin Yer'e en yakın noktası
- yerbeyerzarf(Erzurum ağzı) Yerli yerinde.
- yerbiçimbilimisimyerbilim
- yerbölümlemeisimÇeşitli kişiler belirli bir toprağı aralarında paylaşma.
- yerbölümlemekfiilÇeşitli kişilerin belirli bir toprağı aralarında paylaşmak eylemi.
- yercikisimmahalle
- yerde kalmakfiilSaygı görmemek, yüzüne bakılmamak
- yerdegezenisimyılan
- yerdekiisimkoltuk altında çıkan şişkinlik, hıyarcık
- yerdeki yüze basılmazatasözüAlçakgönüllü olanları kimse hor görmez, tepelemez. Herkes onları korur.
- yerden alıp gökte yemekifadeHerkese tepeden bakmak.
- yerden bitmesıfatKısa boylu.
- yerden selâmisimEl, yerlere kadar uzatılarak verilen selâm
- yerden temennaisimYerden selam
- yerden yapmasıfatYerden bitme
- yerden yere vurmakfiilBirine türlü yönlerden saldırarak onu çok aşağılayıcı bir duruma düşürmek
- yerden yere çalmakfiilçok hırpalamak
- yerden yığmaifadeŞişman kişi anlamındaki deyim
- yerdeğişimisimBir özdeğin, konumunu belirleyen sayıların değişimi ile yeni bir konuma geçişi.
- yerdeşisimmemleketli
- yerdiğin oğlan yer tutaratasözüBugün beğenmediğiniz, kendisinde yetenek bulmadığınız çocuğun, zamanla bilgisi, görgüsü artar; toplumda önemli bir yeri olur.
- yere bakmakfiil(ihtiyarlar için) ölümü yakın olmak
- yere baktırmakfiilUtandırmak, mahcup etmek
- yere batmakfiilYok olmak